Samen doen en jezelf blijven!

Om eerlijk te zijn voelde ik me nooit zo aangesproken door de term internationale vrouwendag, net als dat ik me dat niet voel bij de internationale gehandicaptendag. Maar toch ben ik gisteren naar een speciale netwerkbijeenkomst geweest ter ere van deze internationale vrouwendag. En waar ik toch enigszins huiverend was om in een feministisch bolwerk terecht te komen, viel me dat alles mee. Eigenlijk waren er alleen maar vrouwen met ambitie, vrouwen die gewoon hun netwerk wilden vergroten en velen van wie er opzoek waren naar een nieuwe baan.

Zo zie je maar weer, vooroordelen die moet je dus de nek omdraaien, maar ja ook ik ben een mens en daarom sluipen ze er bij mij ook wel eens in. Maar aan de andere kant, het zijn wel vaak de thema’s met betrekking tot discriminatie, gebrek aan vrouwen in de top van het bedrijfsleven of de politiek die juist hier benoemd worden. Het gebrek aan kansen omdat je ergens probeert te jongleren tussen gezin, werk en iets wat op een sociaal leven moet lijken. Ja, het is en blijft voor veel vrouwen een uitdaging.

Niet alleen de mannen

Toch wil ik in dit kader wel even een knuppel in het hoenderhok gooien, want het zijn niet alleen de mannen die bijdragen aan het glazen plafond, zelf zijn wij als vrouwen hier ook debet aan. Immers, willen wij niet dat alles perfect loopt waardoor vrouwen toch de keuze maken om het gezin voor te laten gaan. Is het niet zo dat als je eens echt goed om je heen kijkt veel vrouwen het grootste deel van het huishouden en gezinstaken op hun schouders nemen omdat ze het niet compleet durven toevertrouwen aan hun man. Ja, ik denk dat enige reflectie in dit kader wel noodzakelijk is.

Daarbij zijn er zeker ook mannen die tegen hun eigen plafond aanlopen, want wat dacht je van die man die echt wel 4 dagen wil werken maar door zijn baas wordt uitgelachten bij dit verzoek? Of de man die wel kiest om minder te gaan werken en daardoor ziet dat zijn carrière in het slop raakt waardoor zijn collega’s hem toch enigszins meewarig aan kijken. Want ik ben er wel van overtuigd dat er meer manen zijn die best eens willen strijken, en niet alleen omdat het moet. Maar ja, dan heb je toch ook de sociale druk uit je omgeving nog.

Samen en jezelf zijn

Eigenlijk is het heel simpel, willen we echt dat er iets veranderd in de wereld dan moeten we er samen aan werken. Mannen de kans geven om hun bijdragen te doen omdat werkgevers hier op in willen spelen en de sociale acceptatie van mannen die strijken vergroten. Naast het feit dat het noodzakelijk is dat vrouwen ondanks andere keuze toch de kans krijgen om managementfuncties te vervullen omdat ze zich altijd volwaardig hebben ingezet voor de werkgever ook al was dit (tijdelijk) in parttime verband.

Daarnaast is er ook nog iets wat we als vrouwen zelf moeten doen, dat is gewoon ons zelf blijven. Want als vrouw beschik je over talenten die zeker in het nieuwe management noodzakelijk zijn. We hebben oog voor sociale verbanden, zijn veelal goed in coachen en beschikken over andere bijzondere vaardigheden die een manager succesvol kunnen maken. Samen komen we er wel!

De waarde van een vrouw

Afgelopen week las ik dit artikel via een bericht van RTL Nieuws, over zoveel vrouwen in een IS gevangenis in Mosul. Een gevangenis waar een ware tragedie schuil gaat achter muren en tralies, een gevangenis waar vrouwen nog niet eens als beesten worden behandeld en zelfs verkocht aan IS strijders. Een gevangenis waar Christenen en Yezidi vrouwen, en naar verwachting ook vrouwen van andere religies achter tralies zitten en een ondenkbaar lot ondergaan. En dat vindt allemaal plaats in de naam van Allah, een God die net als de mijne toch een heel ander beeld heeft over vrouwen dan al deze mannen blijkbaar hebben.

Wat ik weet van de Koran is dat vrouwen waardevol zijn, belangrijk zijn en dat zij een centrale rol in het gezin vervullen. Daarvoor verdienen zij respect, zowel van hun echtgenoot als vanuit de gemeenschap. Een meisje dat gaat trouwen wordt geacht dat zij maagd is, net als de jongen. In dit voorgaande verschillen de Bijbel en de Koran echt niet veel van elkaar, want in beide culturen wordt van de vrouw verwacht dat zij ondergeschikt is aan de man, want hij is het hoofd van de familie en daarbij behoort ook de taak om voor zijn gezin te zorgen en zijn vrouw met respect en liefde te behandelen zoals God ons behandeld.

Onmenselijk, onvoorstelbaar

En toch gebeuren er in deze gevangenis dingen die nergens rijmen met wat ik weet van de Koran, vrouwen worden verkracht tot ze zich bekeren of tot ze er het leven bij laten. Dit gaat zelfs zo ver dat familieleden via de telefoon mee moeten luisteren en dat kan werkelijk uren doorgaan. Dit zijn de verhalen van vrouwen die aan deze ellende zijn ontsnapt en familieleden die deze telefoontjes kregen. En dat zelfs met meisjes die amper 14 jaar oud zijn. Als zij zich bekeren worden ze verkocht aan IS strijders, voor bedragen tussen de 25 en 150 Dollar, deze meisjes en vrouwen gaan dan een onzekere toekomst met een voor hen onbekende man tegemoet.

De mannen die in deze gevangenis werken, ook Nederlanders die als Jihadstrijder deelnemen aan de strijd van IS, overschrijven volgens mij toch echt een grens die ook door de Koran wordt opgelegd. Naast de mannen die deze vrouwen kopen, deze ‘gebroken’ handelswaar, zowel als mens als dat ze al hun waardigheid als vrouw zijn verloren. Dit valt toch niet te rijmen met het respect dat de man dient te hebben voor zijn vrouw, zuster en vrouwen die hij in zijn leven tegenkomt. Want deze mannen hebben geen respect voor hun vrouwen, ze (ver)kopen beschadigde ‘goederen’ die in hun ogen minderwaardig zijn. Zij verkrachten en verkopen vrouwen en maken deze vrouwen zowel geestelijk als lichamelijk kapot.

Dit kan een God toch niet goedkeuren?

Dit heeft niets met respect te maken, dit heeft te maken met mannen die die zich gedragen als beesten, dit doen uit naam van Allah die dit volgens mij toch echt niet goed zal keuren. Want volgens mij is Allah ook een God waar liefde een grote rol speelt, waar respect voor elkaar enorm belangrijk is en waar normen en waarden hoog in het vaandel staan.

Moslims, Christenen en Joden hebben zich stevig ontwikkeld in een tijd van 2000 jaar, we zien vrouwen pas als volwassenen als ze 18 zijn en niet meer als ze in hun eerste menstruatie periode komen. We zien mannen pas als volwassenen als ze 18 zijn en zo zijn er nog veel meer dingen gegroeid in de jaren. Het wordt tijd dat we zien hoe het zit, het wordt verkondigd in de naam van, maar eigenlijk zijn het jongens en mannen die zich schandelijk misdragen!

Ik hoop dat deze Nederlandse jongens niet terugkeren in onze maatschappij, want ik vraag me af hoe zij dan met vrouwen om zullen gaan……..