Van tafel en bed

De bed, bad, brood discussie brengt veel teweeg op Twitter en zeker ook omdat het in Den Haag tot een crisis leidt. De vraag die achter veel microfoons wordt gesteld aan de politieke duiders is "zit het kabinet er nog deze zomer?" en ik vermoed persoonlijk dat ze de zomer niet gaan halen. Waarom niet, nou eigenlijk is het heel simpel, het gaat hart tegen hart en niet alleen omdat het gaat om principiële kwesties als deze. Het gaat om meer, het gaat om een kabinet wat zeker nog wel plannen heeft maar het grootste deel al heeft afgerond. En bovenal de vraag of het ene 'grote plan' wat er nog ligt wel tot een eenduidige oplossing kan komen.....

Een van de belangrijkste plannen die er nog ligt is de hervorming van het belastingstelsel en dit is wederom een element waarin PvdA en VVD enorm van standpunt verschillen. De vraag hierin is of er wel een mogelijkheid is om een brug te bouwen tussen de grote verschillen. Want als rechtgeaarde liberale denkers wil de VVD uiteraard dat het bedrijfsleven de ruimte krijgt en niet te zwaar wordt belast, dat werken loont en dus dat de belastingen naar beneden moeten. Maar de PvdA wil als recht geaarde socialisten dat het bedrijfsleven niet teveel ruimte krijgt.

Het wordt een clash

Je kan er eigenlijk zeker van zijn dat het gaat botsen en daarbij is het duidelijk dat het geduld bij D66, een belangrijke gedoger, een beetje op begint te raken. Daarbij is de bed, bad.,brood discussie ook voor een van de andere gedogers ook een belangrijke principe kwestie. Want de ChristenUnie is daarin de partij waart het Christelijke principe 'naastenliefde' en 'schild voor de zwakkeren' als taak van de overheid belangrijke elementen vormen in de politieke keuzes die zij maken. Kortom, stel er zou een oplossing komen, dan is het nog maar de vraag of de gedogers op dat moment nog wel steun willen leveren ten gevolge van de keuzes of misschien gewoon zelfs omdat ze klaar zijn met het gerommel tussen de echtelieden die reeds van tafel en bed gescheiden lijken te zijn.

De vraag is niet of de clash komt, maar wanneer deze plaats gaat vinden. Zelf schreef ik al meermaals over de ter hand genomen zagen om elkaars stoelpoten in te korten en het wankele bestand nog een duwtje in de verkeerder richting te geven. maar de vraag is natuurlijk wanneer vallen ze om, en ja ik denk zelf dat ze de zomer niet gaan halen. 

Wanneer komt de val?

Als ik iets weet van de VVD is dat ze berekenend zijn, ze denken goed na over het nu en zeker waar ze naartoe willen. Dat was voor mij altijd iets waarin ik de VVD een prettige partij vond, want ze denken echt wel na ook al ben je het niet altijd eens met hun standpunten. Toch heb ik daar op het moment wel enige vraagtekens bij, want ze weten wel waar ze heen willen, maar zien ook dat ze op rechts electoraat verliezen aan de PVV en dat maakt dat ze ineens ook sprongen maken richting het extermer-rechtste spectrum. Dat merk je in de huidige discussie, de aangezwengelde discussie over het sluiten van de Europese grenzen voor vluchtelingen en opmerkingen als Rutte maakte over de dode Jihadisten.

Waar de VVD heen wil? Ze willen zeker rechts niet kwijt en dus lijkt het erop dat ze steeds meer rechtse standpunten zullen gaan overnemen om electoraat te behouden. Wat daarvan de gevolgen zijn: "steeds grotere verwijdering van het PvdA gedachtegoed" en daarmee is het einde van dit kabinet ingezet. Het einde aan twee stromingen die zo enorm verschillen en uitsluitend samen kunnen werken als men naar elkaar toe durft te stappen. En gezien de stappen op dit moment de andere kant opgaan, de VVD altijd verder denkt dan het nu ben ik ervan overtuigd dat wij voor deze zomer een bezoekje aan de Koning kunnen verwachten waarin Rutte het ontslag van zijn kabinet aan zal gaan bieden. 

De datum, daar doe ik geen uitspraken over.......

Bed, bad en brood

Het is weer zo ver, Den Haag is in crisis en het torentje is weer het terrein van topoverleg tussen de VVD en de PvdA die mijlenver uit elkaar liggen op een thema wat binnen de beiden achterbannen een heet hangijzer is. Na de zorgwet is dit het tweede thema waar crisis volgt op de tegenstellingen tussen de partijen. Toen onvoorzien, hoewel misschien gewoon genegeerd, nu iets wat je van mijlenver aan kon zien komen.

Ik heb er al een paar keer over geschreven, het blijft sinds 18 maart rommelen tussen de twee, beiden willen hun electoraat (kiezers) terugwinnen en dat heeft als gevolg dat de zaag ter hand is genomen. Waar Samsom aan de poten van Rutte zaagt, is het Rutte die op zijn beurt de poten van de stoel van Samsom stukje bij beetje probeert in te korten. En zo gaat het over en weer, thema's die voor beide partijen tot het terugwinnen van verloren electoraat kunnen leiden kunnen wel eens tot niet te repareren barsten gaan leiden en die gaan onvermijdelijk scheuren.

Toch niet vallen over bed, brood en bad?

Gisteravond twitterde iemand dat dit kabinet toch niet over een thema als dit kon vallen. Deze opmerking kan voor velen misschien als 'niet meelevend' worden beschouwd maar eigenlijk is het wel terecht. Het is een thema waar zeker aandacht voor nodig is omdat het een schrijnend probleem is voor de mensen die het betreft. Want je zal maar geen papieren hebben, illegaal zijn en niet terug kunnen naar je land omdat je weet dat je daar niet lang te leven hebt. Nee, dat gunnen we toch niemand zeker niet in de periode in aanloop naar 4 mei waar we denken over de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog en de slachtoffers van toen. 

Maar toch, het is een item wat wel duidelijk de verschillen tussen Rutte en Samsom bevestigd, de geslagen brug lijkt toch niet zo stevig meer te zijn als deze trots werd gepresenteerd. En zeker in combinatie met het verlies in de Eerste Kamer, het steeds breder moeten zoeken naar coalities maakt het een wankel geheel. En dan hebben we het nog niet eens over de debacles als Asscher die roept dat ING zijn uitzendkrachten schandalig behandeld, terwijl de Rijksoverheid precies het zelfde doet. Nee, dat maakt dat het vertrouwen bij kiezers niet bepaald kan worden teruggewonnen.

Hete hangijzers

Juist deze vele kleine opstapelingen maken dat hete hangijzers ineens ook zaken kunnen zijn die voor velen misschien als kleinigheden zouden gelden. Het kabinet is er nog niet uit en dat maakt het toch een groot issue in plaats van de kleinigheid die het misschien zou moeten zijn. Niet omdat deze mensen niet belangrijk zijn, maar omdat het iets is wat onze welvarende maatschappij toch gewoon op zou moeten kunnen lossen op een manier dat iedereen in ere blijft en het recht op een veilig heenkomen? 

Domocratie is meer dan afspraak = afpsraak

Democratie is meer dan de gang naar de stembus!

Deze dagen zijn voor politieke dieren als ik voer voor ons politieke hart, het gonst en het doet. Maar ik moet ook bekennen dat er nu een oplossing ligt die mijn politieke liefde toch een flinke deuk op doen lopen, als dit werkelijk de oplossing is dan is het eigenlijk meer een poffertjespan…..

De VVD heeft een punt, ze hebben een afspraak gemaakt met de PvdA, die afspraak ligt vast in het regeerakkoord, maar wat ze zijn vergeten is het individu in de senaat. In dit geval, zelfs 3 senatoren die het niet over hun hart konden verkrijgen om voor de wet die de vrijenarstenkeuze zou vernietigen te stemmen. Deze 3 mensen hebben door hun persoonlijke overtuiging de regering in de problemen gebracht, maar is daarom de afspraak verbroken?

Coalitie

In Nederland werken we met coalities, partijen die samen een regering vormen en soms mijlenver uit elkaar liggen als het om gedachtengoed gaat. Dat neemt een risico met zich mee, daarom worden er goede afspraken gemaakt over de koers, de wensen en daaraan dienen de partijen zich te houden. Maar die partijen, ze bestaan uit mensen en mensen hebben het recht om ‘zonder last of ruggespraak’ hun stem uit te brengen in de Tweede en Eerste Kamer.

De Tweede Kamer

Nu ligt daar net de crux in dit verhaal, want er waren dus een aantal mensen die zich niet konden conformeren aan de afspraken. Het ging in tegen alles waar zij voor staan en waarin zij geloven. En nu, nu worden deze mensen gedwongen te kiezen, ze laten zich niet dwingen dus ineens komt er een konijn uit de hoge hoed.

Konijn uit de hoed

Nu is er een noodgreep toegepast, de Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB) is uit de kast gehaald, als de wet niet door de Eerste Kamer komt (in gewijzigde vorm) dan wil het kabinet deze maatregel gaan toepassen. Dit is een staatsrechtelijke manier om het parlement en de senaat te omzeilen. De laatste keer dat dit is ingezet is in 1940 met betrekking tot de krijgsmacht en laat zien wat voor noodgreep het is.

Hoe kan een regering tot zo’n maatregel komen, iets wat niet wordt gedragen door de senaat. Terwijl juist die senaat de basis is voor toetsing van wetgeving op basis van de wet en uiteraard ook de normen en waarden van een maatschappij spelen hier een rol. Maar op dit moment is de senaat net even een andere rol toebedeeld, ten minste als het aan dit kabinet ligt. Ze hebben er een constructieve oppositie voor opgetuigd om er de meerderheid te behalen en nu……

Een grens overschreden

De Eerste Kamer

Wat mij betreft is er een grens overschreden, want als de nieuw ingediende versie van deze wet niet door de Eerste Kamer komt, dan volgt er dus de noodgreep via de Algemene Maatregel van Bestuur. Voor de leek een beetje als een dictatoriale oplossing om iets te verkrijgen wat de democratie heeft verworpen. Dit is een grens die de democratie mijns inziens niet moet zoeken, want het breekt het vertrouwen met de kiezer. Het laat zien dat de kiezer niet veel waard is, zeker als het geen noodmaatregel is om het land voor onheil te behoeden.

Hoewel Schippers, Rutte en de rest in het torentje het onheil misschien groot genoeg vinden, ik geloof niet in een land geregeerd door zorgverzekeraars, bankiers en meer van dat soort groepen. Simpelweg omdat de overheid er is om de democratie en haar inwoners te beschermen. De inzet van een AMvB is daar debet aan. Men gooit de democratie de deur uit, en dat alleen voor afspraak = afspraak boven de democratie en de mensen die de democratie maken. 

Deze blog is een analyse van de gevolgen van een politieke boodschap, geenszins gebaseerd op een politieke voorkeur.