Wil je hier nog wel wonen?

De VVD visie op mensenrechten, zelfs de VN is not amused! 

Ik roep het zo nu en dan in huiselijke kring, "ik ga emigreren als Wilders minister president wordt" omdat ik me als betrokken burger enorm schaam voor zijn stigmatiserende uitspraken. Maar inmiddels begin ik me meer en meer af te vragen of ik als betrokken burger nog wel in een maatschappij als deze wil leven, want mensenrechten bestaan voor dit kabinet alleen voor de welvarende mensen, niet voor de gehele democratie. Ten minste, daar begint het meer en meer op te lijken.....

We zien het meer en meer voorbijkomen, mensenrechten die zo normaal moeten lijken. Mensenrechten waar we andere landen op aanspreken als deze worden geschonden en dat terwijl meer en meer mensenrechten in Nederland minder waardevol lijken dan ze zouden moeten zijn. Of het nu gaat om de toegang tor zorg, onderwijs, arbeid en maatschappelijke activiteiten voor mensen met een beperking, de opvang van vluchtelingen en ontheemden in de bed, bad, brood discussie of dat het nu gaat om het functioneren van de arbeidsmarkt in zijn geheel. 

Wat is er mis?

Ik vraag het mezelf met regelmaat af, "wat is er toch mis met Nederland?" Waarom kan je alleen meedoen als je welvarend bent, waarom kan je alleen mee in het onderwijs als je standaard bent? En dat terwijl het (volgens mij) ooit Sander Dekker de staatssecretaris van onderwijs was die zei "we moeten af van de zesjescultuur" terwijl deze zelfde staatssecretaris leerlingen met een hoog IQ en problemen in het onderwijs door beperkingen thuis laat zitten. Buiten het feit dat het simpelweg talentverspilling is, wat dus precies past bij een zesjescultuur, is het tekenend voor de staat van de huidige regering. Want alles moet beter worden, de sociale zekerheid moet minder worden gebruikt en ga zo maar door, en mensen moeten mee kunnen doen.

De vraag die steeds meer begint te rijzen is, "welke mensen mogen nu eigenlijk meedoen?" want iedereen moest meedoen in de Participatiesamenleving. Alleen is het huidige resultaat dat vooral de mensen mee kunnen doen die gezond zijn en precies passen in de zesjescultuur, van doe maar gewoon dan doe je gek genoeg. En dat zijn dus niet de mensen met bijzondere talenten en een beperking. Dat zijn niet de mensen die hun stinkende best doen om zorg, werk en maatschappelijke activiteiten proberen te combineren omdat er meer zelf moet worden gedaan.

Eens met de SP

Ik ben geen linkse stemmer, maar ik ben het wel eens met de stelling van de SP dat door het huidige kabinet de kloof tussen arm en rijk, ziek en gezond, burger en ontheemde, groter en groter wordt. En dat terwijl juist dit kabinet, volgens Samsom en Rutte, de ideale combinatie moest vormen tussen welvarende doelstellingen en de mensen die daar buiten vallen. Het moest een kabinet van bruggen worden, maar het is een kabinet van kloven en de kloof tussen beide partijen groeit stevig mee. Want anders kom je immers niet tot heilloze compromissen, die zelfs door mensenrechtenrapporteurs als als onethisch worden bestempeld. Met als gevolg muitende gemeenten die wel bad, brood en bed aan gaan bieden aan mensen die hier ontheemd ronddwalen nadat ze ellende en honger zijn ontvlucht.

Het is tijd voor verkiezingen, mensen zijn het zat en mensen zijn moe. Van de mensen die strijden voor hun PGB terwijl staatssecretaris van Rijn zegt dat het allemaal zo goed zijn. Van mensen die willen werken en aan de kant blijven staan omdat ze 50+ of arbeidsgehandicapt zijn. Tot ouders die hun kind gewoon naar school willen laten gaan, maar passendonderwijs alleen passend is op een niveau dat niet bij hun kind past. Nee, het is een rommeltje geworden met het kabinet dat zich graag als de grootste hervormers van de eeuw ziet. Het is tijd voor een koers waar mensen weer mensen mogen zijn en verschillen echt verschillen mogen zijn. Het is tijd voor menselijkheid en vooral voor het respecteren van mensenrechten die voor iedereen gelden en niet alleen voor mensen die het goed hebben! 

Van tafel en bed

De bed, bad, brood discussie brengt veel teweeg op Twitter en zeker ook omdat het in Den Haag tot een crisis leidt. De vraag die achter veel microfoons wordt gesteld aan de politieke duiders is "zit het kabinet er nog deze zomer?" en ik vermoed persoonlijk dat ze de zomer niet gaan halen. Waarom niet, nou eigenlijk is het heel simpel, het gaat hart tegen hart en niet alleen omdat het gaat om principiële kwesties als deze. Het gaat om meer, het gaat om een kabinet wat zeker nog wel plannen heeft maar het grootste deel al heeft afgerond. En bovenal de vraag of het ene 'grote plan' wat er nog ligt wel tot een eenduidige oplossing kan komen.....

Een van de belangrijkste plannen die er nog ligt is de hervorming van het belastingstelsel en dit is wederom een element waarin PvdA en VVD enorm van standpunt verschillen. De vraag hierin is of er wel een mogelijkheid is om een brug te bouwen tussen de grote verschillen. Want als rechtgeaarde liberale denkers wil de VVD uiteraard dat het bedrijfsleven de ruimte krijgt en niet te zwaar wordt belast, dat werken loont en dus dat de belastingen naar beneden moeten. Maar de PvdA wil als recht geaarde socialisten dat het bedrijfsleven niet teveel ruimte krijgt.

Het wordt een clash

Je kan er eigenlijk zeker van zijn dat het gaat botsen en daarbij is het duidelijk dat het geduld bij D66, een belangrijke gedoger, een beetje op begint te raken. Daarbij is de bed, bad.,brood discussie ook voor een van de andere gedogers ook een belangrijke principe kwestie. Want de ChristenUnie is daarin de partij waart het Christelijke principe 'naastenliefde' en 'schild voor de zwakkeren' als taak van de overheid belangrijke elementen vormen in de politieke keuzes die zij maken. Kortom, stel er zou een oplossing komen, dan is het nog maar de vraag of de gedogers op dat moment nog wel steun willen leveren ten gevolge van de keuzes of misschien gewoon zelfs omdat ze klaar zijn met het gerommel tussen de echtelieden die reeds van tafel en bed gescheiden lijken te zijn.

De vraag is niet of de clash komt, maar wanneer deze plaats gaat vinden. Zelf schreef ik al meermaals over de ter hand genomen zagen om elkaars stoelpoten in te korten en het wankele bestand nog een duwtje in de verkeerder richting te geven. maar de vraag is natuurlijk wanneer vallen ze om, en ja ik denk zelf dat ze de zomer niet gaan halen. 

Wanneer komt de val?

Als ik iets weet van de VVD is dat ze berekenend zijn, ze denken goed na over het nu en zeker waar ze naartoe willen. Dat was voor mij altijd iets waarin ik de VVD een prettige partij vond, want ze denken echt wel na ook al ben je het niet altijd eens met hun standpunten. Toch heb ik daar op het moment wel enige vraagtekens bij, want ze weten wel waar ze heen willen, maar zien ook dat ze op rechts electoraat verliezen aan de PVV en dat maakt dat ze ineens ook sprongen maken richting het extermer-rechtste spectrum. Dat merk je in de huidige discussie, de aangezwengelde discussie over het sluiten van de Europese grenzen voor vluchtelingen en opmerkingen als Rutte maakte over de dode Jihadisten.

Waar de VVD heen wil? Ze willen zeker rechts niet kwijt en dus lijkt het erop dat ze steeds meer rechtse standpunten zullen gaan overnemen om electoraat te behouden. Wat daarvan de gevolgen zijn: "steeds grotere verwijdering van het PvdA gedachtegoed" en daarmee is het einde van dit kabinet ingezet. Het einde aan twee stromingen die zo enorm verschillen en uitsluitend samen kunnen werken als men naar elkaar toe durft te stappen. En gezien de stappen op dit moment de andere kant opgaan, de VVD altijd verder denkt dan het nu ben ik ervan overtuigd dat wij voor deze zomer een bezoekje aan de Koning kunnen verwachten waarin Rutte het ontslag van zijn kabinet aan zal gaan bieden. 

De datum, daar doe ik geen uitspraken over.......

Iconisch om je heen meppen!

De VVD campagne, is gericht op om je heen meppen
omdat de ander niet doet wat je wilt!

Het is een bijzondere campagne, een campagne waarin diverse VVD politici door de mand vallen over bonnetjes die bananenschillen blijken te zijn. Met een premier die keer op keer roept dat hij vertrouwen heeft in zijn mensen. Hoe kan het dat Rutte die stevig om zich heen mept omdat het CDA niet doet wat hij wil (klinkt i.d.d. een beetje narcistisch) in zijn wekelijkse gesprek als minister president bij de NOS.

In een week waarin Teeven bijna stampend toch zijn gelijk met de wereld moest delen, omdat hij alles had gedaan voor volk en vaderland. Maar daar toch over struikelde omdat zijn minister de Tweede Kamer verkeerd had geïnformeerd. Hoor je keer op keer de spotjes voorbij komen dat het dankzij de VVD zoveel veiliger is geworden. Waar Rutte het wekelijkse gesprek met de Minister President bij de NOS als zijn persoonlijke campagne blok gebruikt behalve als het over topsalarissen gaat. En waarop op zaterdagmorgen minister Schippers in De Telegraaf o.a. de onderwereld beschuldigd van een complot tegen de VVD.

Campagne 

In een tijd van campagne worden ver veel zaken geroepen, als campagnedier ben ik me daar zeker van bewust. Maar dit iconische om je heen meppen, dat is geen campagne meer, dit klinkt eerder alsof de hele wereld tegen de VVD is. Dat de VVD het slachtoffer is van het CDA wat een eigen koers vaart en zich gelukkig stevig hersteld van de grote verliezen uit het verleden. En ja, daar varen we bij het CDA wel bij. Zeker nu de VVD uit naam van Schippers gaat roepen dat er sprake is van een groot VVD complot, wat vast en zeker over veiligheid zal gaan. Want ja, dat is nog zo ongeveer het enige speerpunt dat de VVD over heeft gehouden van de grote plannen van weleer.

Waar is die ouderwetse campagne, waarin de oppositie gezamenlijk maar ieder met zijn/haar eigen programma van de coalitie onderuit haalt. Nee, ook dat is er niet te vinden ondanks dat Pechtold zeker zijn best deed in de afgelopen debatten. Maar het blijft allemaal toch wat mager, het gaat niet om de thema's die spelen in de provincie, nee het gaat over terrorisme en over zorg, over de werkloosheid en economische groei.

Er is echt nog een oppositie

CDA stemt in met geamendeerde wetten, maar dat
verteld de VVD campagne u dan net niet.

Het feit dat de VVD zo hard uithaalt naar het CDA laat zien dat er zeker nog wel een oppositie is. Want waar de VVD enerzijds social media overstroomd met het het feit dat het CDA met 91% van de door de coalitie aangedragen wetten instemt, stemt het CDA hier pas mee in als de wetten geamendeerd zijn en dus aangepast ten opzichte van de ingediende voorstellen. Dit laat zien waarom het CDA niet wil tekenen bij het kruisje, want plannen moeten gewoon goed doordacht zijn en dat geldt zeker voor nieuwe wetgeving.

Als CDA'er die met een kritische blik naar de eigen partij kijkt, ben ik blij met de huidige koers. Het niet van te voren tekenen bij het kruisje en telkens weer moeten onderhandelen over het opnemen van de eigen wensen. Maar wetgeving bekijken op de basis, is het goed dan stemmen we in. Is het slecht dan amenderen we het en als die wordt geaccepteerd dan gaan we akkoord. Als lid ben ik daar trots op, net als dat bijvoorbeeld GroenLinks dit doet. Ook zij nemen wetten in beschouwing en kiezen dan of ze er wel of niet mee instemmen.

Is er wat te kiezen?

Aanstaande woensdag is er echt wat te kiezen, kiezen voor het behoud van de huidige koers of kiezen voor terug naar de basis. Waarin niemand bang hoeft te zijn voor een onbestuurbaar land omdat de coalitie geen meerderheid meer heeft in de Eerste Kamer, nee het gaat weer terug naar hoe het hoort. Wetgeving moet goed zijn, anders komt het niet zonder meer door de Eerste Kamer en dan komt er misschien wel weer een AMvB (Algemene Maatregel van Bestuur) voorbij als de coalitie zijn zijn niet krijgt. Maar dan weet je ten miste dat het komt omdat ze hun zin niet krijgen.

Dus ga woensdag naar de stembus, laat je hart spreken en laat je niet bang maken door complottheorie of onbestuurbaarheid. Want Nederland is nooit onbestuurbaar geweest omdat de Eerste Kamer gewoon zijn werk deed. Want je weet vast nog wel dat het vroeger met toetsing ook nooit problemen met bestuurbaarheid heeft opgeleverd. 

Snapt u het nog?

Hoeveel mensen zullen nu nog begrijpen wat er speelt in Den Haag? VVD’ers die met bonnetjes klooien terwijl je als burger door de belastingdienst of het UWV keihard wordt gestraft om iets foutief indienen of niet helemaal eerlijk vertellen. Van de PGB houders die zelfs de boodschappen niet meer kunnen betalen omdat het nieuwe systeem hopeloos faalt en dus niet eens een bonnetje meer kunnen krijgen. Want op de pof, dat kan ook niet meer tegenwoordig.

De val is hard

Het is pijnlijk om te zien, hoe hard juist het duo Opstelten en Teeven zich opstelden tegenover fraudeurs die keihard moesten worden aangepakt en dan zelf uitglijden over een bonnetje. Het doet bij mij de vraag rijzen of pitbull Fred wel helemaal eerlijk is geweest tegenover ome Ivo. En ja, de arme Ivo die nu zijn politieke carrière moet afsluiten over een bonnetje, wat een bananenschil bleek te zijn.

Voor al die burgers die aanlopen tegen de knelpunten in het beleid is de val van de VVD politici iets om bij te lachen, grinniken en vast en zeker ook een bepaalde mate van leedvermaak. Immers, waar zij de harde gevolgen van het beleid voelen is dat in elk geval geen publieke val van een iets te hoog opgetrokken zeepkist.

De kloof dichten

Waar voor Teeven er vast wel weer ergens een kans opduikt, omdat hij binnen de VVD nog steeds een populaire persoon is, is er voor de mensen die met de PGB zitten te tobben of in de WWB als paria’s worden beschouwd geen positief vooruitzicht in beeld. En juist daar, daar ligt de grote kloof tussen politiek en de gewone burger die de gevolgen van het beleid voelen.

 

Naast de vraag hoe integer politici nu wel of niet zijn, is er een nog belangrijkere vraag. Hoe kan de politiek de huidige kloof dichten tussen de burgers en het Haagse, provinciale of gemeentelijk pluche? Hoe kunnen politici weer gewoon over straat zonder dat zij keer op keer moeten uitleggen wat hun partij nu doet aan de problemen zoals deze binnen de VVD spelen?

In de spiegel kijken

Wat mij betreft is het tijd voor wat nieuwe inzichten in de politiek, voortvloeiend uit het Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen, waarbij er meer oog moet komen voor burgers en bedrijven (externe-stakeholders), de politici zelf (interne stakeholders) en natuurlijk een duurzaam perspectief voor politiek als instrument voor het behoud van de deomocratie.

Wat betreft het hele integriteitsverhaal is er een belangrijke oplossing denkbaar, waarbij ik eigenlijk vanuit bedrijfskundig perspectief kijk naar een soort vertrouwenspersoon in de vorm van een integriteit-coach. Iemand waar je als politicus je vragen neer kan legen, je twijfels en zeker ook mogelijke fouten kan melden. Waar vervolgens intern wordt bekeken hoe hiermee moet worden omgegaan en waarbij de optie met de billen bloot gaan, zeker een belangrijk onderdeel van vormen.

Dan de kwestie van vertrouwen, hierbij speelt zeker het oppakken van integriteitsvraagstukken een belangrijke rol. Hierbij komt ook weer een interessant perspectief kijken vanuit het bedrijfskundige denken. Want waarom geen maatschappelijk jaarverslag van een politieke partij? Een verslag waarin je als partij reflecteert op het afgelopen jaar, problemen (dus ook integriteitskwesties en hoe deze zijn afgehandeld) benoemd en ook de gevonden oplossingen beschrijft. Waarin je tevens je vooruitzichten voor het komende jaar kan presenteren en waar je in een later stadium ook zeker op terug kan vallen als het gaat om (her)nieuw(d)e inzichten of misschien zelfs om complete koersverandering.

Betrouwbare overheid

Burgers willen een betrouwbare overheid en daarvoor zal het ten eerste zeker van de politiek moeten komen. Eerlijke verhalen, problemen erkennen en bovendien de oplossingen nader verklaren aan de kiezers. Dat zou een mooie stap naar een open en integere politiek kunnen zijn!

Discriminatie roepen of doorgaan de wereld te veranderen?

Ik heb er lang over nagedacht of ik deze blog moest schrijven, maar als ik vele misstanden aankaart in mijn blogs, waarom dan niet iets wat mij persoonlijk overkwam. Dat was mijn gedachte toen ik vandaag las over de uitspraak in de zaak om de afgewezen kandidaat omdat hij ‘donker’ was. Net als ik vaak hoor over mensen die merken dat ze voor een bepaalde functie ineens ongeschikt blijken als een werkgever ontdekt dat je een handicap hebt.

Nu ben ik niet de persoon om gelijk discriminatie te roepen als het me zo uitkomt, maar ik weet wel dat het gebeurt. Ik heb het zelf ook meermaals ervaren, afgewezen worden omdat je geen Wajong hebt, terwijl je wel een arbeidshandicap hebt. Dat is krom, maar helaas zo is het leven en als ik daar telkens over zou moeten schrijven dan ben ik nog wel even bezig.

Verkiezingskoorts

Eind vorig jaar begon ik vol goede moed aan mijn kandidaatstelling voor de gemeenteraad in mijn gemeente namens het CDA. Een partij waar ik al jaren met veel plezier actief ben en welke ik dan ook zeker geen schade aan wil brengen. Maar ook binnen een partij, waar ik op landelijk niveau mijn plek heb gevonden, zijn er mensen die niet altijd het spel op een eerlijke wijze spelen. Zo ook tijdens de selectie voor de kandidaten voor de gemeenteraad in mijn gemeente.

Tijdens het ‘sollicitatiegesprek’ met de vertrouwenscommissie heb ik naast mijn ambities, arbeidsverleden en sociale activiteiten uiteraard ook mijn mogelijke ‘valkuilen’ besproken en mijn grenzen aangegeven als het gaat om mijn handicap. Daarbij gaf ik aan dat ik alleen voor een betaalde gemeenteraadsfunctie kon gaan en niet de zware ‘vrijwillige’ last van een burgerraadslid kon dragen omdat ik daarnaast niet kon werken. Immers, half werk leveren is niet iets wat in mijn straatje past. Tijdens het gesprek gaf men aan hier begrip voor te hebben.

De dag voor de Algemene Ledenvergadering kreeg ik te horen dat ik onverkiesbaar werd geplaatst omdat ik ‘geen burgerraadslid wilde zijn.’ Zo werd gesteld door de commissie, na een tumultueuze vergadering ben ik eerder vertrokken omdat werkelijk niemand mijn standpunt wenste te accepteren, wenste te accepteren dat ik mijn grenzen eerlijk aangaf en dat ik daarop niet afgerekend wenste te worden. Immers mijn geschiktheid was niet in het geding, het ging om mijn ‘moeten kiezen en mijn grenzen eerlijk aan te geven.’

Uitgesproken wat ik voelde

Vervolgens heb ik een tweet geschreven, waarin ik deze misstand aan de kaak stelde. Veel positieve reacties heb ik hierop ontvangen, ook een boze reactie vanuit het lokale bestuur en zelfs mensen die mij uit de partij wilden laten zetten.

Welk risico ik op dit moment weer neem, maar ik ga me niet de mond laten snoeren als het gaat om een mentaliteitsverandering die juist in een politiek orgaan nodig is om de participatiesamenleving vorm te geven.

Na intensieve gesprekken, bemiddeling vanuit de provincie heb ik besloten om toch op de lijst te blijven staan, na me eerst te hebben teruggetrokken. Omdat ik geloofde in het politieke doel en vooral omdat ik achter mijn partij als geheel sta, besloot ik de campagne toch te ondersteunen. Middels de dingen waar ik goed in ben, artikelen schrijven en social media beheren. Na de verkiezingen bereikte mij op 30 augustus een mail met de mededeling dat ik alle social media activiteiten moest staken omdat ik geen lid van de fractie was.

Inmiddels zijn we bijna in september en blijkt er na mijn vertrek niets meer te zijn gedaan met de social media. Hoor ik niets meer van het bestuur, behalve dat ik me maar als lid moet bewijzen.

Geloven in de toekomst

In de afgelopen maanden heb ik me meer dan bewezen, heb mij als CDA lid actief ingezet op diverse vlakken. Toch blijft het stil, er geen enkele vorm van communicatie geweest in mijn richting. Om precies te zijn, zelfs andere (niet nader te noemen activiteiten) zijn op lokaal niveau getorpedeerd. Heel jammer, want ik vind de politiek ondanks dit alles nog steeds leuk. Ik ben blij met de vrienden, kennissen en medestanders binnen het CDA die er alles aan doen om ook mij, ondanks mijn beperkingen, kansen te bieden om mijn steentje bij te dragen aan de maatschappij.

Daarom heb ik besloten dat ik wel bij het CDA blijf, mijn club en mijn mensen die net als ik voor een beter Nederland willen gaan. Een Nederland waar mensen mee kunnen doen en waardevol zijn. Maar uit deze ervaring is wel gebleken dat ook binnen het CDA er net als in de maatschappij nog veel werk te doen is. Dus laat ik de handschoen maar oppakken en dan misschien maar even niet op lokaal niveau.