Weten wat er leeft!

Veel mensen zullen het vast herkennen, uit Den Haag wordt iets geroepen en je denkt 'Hallo, weet u nog hoe ons leven eruit ziet?' En ook ik heb deze reactie meer dan eens, vooral vrijdag kon ik me er niet van ontdoen. Simpelweg omdat ik snap dat die agenten minder weekenden willen werken, hun gezin kunnen onderhouden in deze 'dure' tijden, etc. 

Wat mij vrijdag echter het meest tegen de borst stootte was de opmerking van Rutte, hij vond het cao bod genereus en bovendien dreigde hij het geld wel ergens anders aan te besteden. Ja, blijkbaar snapt Rutte zo slecht waarom deze agenten staken dat hij overgaat tot chantage, daarom blijf ik ook bij mijn Tweet vanmiddag:

"Ik zeg, als je je burgers niet meer snapt is het tijd om de politieke arena te verruilen voor het gewone leven, @MinPres u dus ook!"

Want ik vind het schrijnend om te zien dat Rutte het ene moment uitroept dat het ook tijd wordt dat de werklozen gaan profiteren van de economische groei, terwijl hij in de zelfde persconferentie geen feeling kan tonen voor de agenten die ook zijn veiligheid bewaken.

Verkiezingsretoriek?

Het voelt een beetje alsof we in verkiezingstijd zitten, als je de minister ineens hoort meeleven met werklozen, oh ja het zijn trouwens werkzoekenden meneer Rutte. Want het was ook die minister president die tijdens het VVD congres aangaf dat mensen niet actief genoeg naar werk zoeken als ze werkloos raken. Hij beschuldigde mensen ervan eerder voor een WW aanvraag in de rij te staan dan voor een nieuwe baan.

Deze opmerkingen, zowel richting werkzoekenden als agenten, onderwijzers, ambulancepersoneel, etc. laten zien dat Rutte zijn feeling met de gemiddelde Nederlander  verloren heeft, dat misschien zelfs veel van zijn ministers het gevoel met de burger verloren zijn. Vooral omdat er zoveel zaken spelen, van PGBalarm tot aan stakende agenten, nee het kan niet meer worden afgedaan als een 'een paar zeurende mensen'

Op de schop

Het spijt me voor alle mooie plannen en zoete koekjes die nu moeten komen dankzij het 'geweldige' beleid dat 'ons' de crisis heeft uit geloodst. Meneer Rutte de burgers kunnen niet meer wachten op zoete koekjes van een kabinet wat niet snapt dat mensen hun zorg, hypotheek of wat dan ook niet meer kan betalen en daarom oproept tot het eindelijk uitbetalen van het PGB, of die werkloze eerst WW aanvraagt om naast zijn/haar baan ook niet het huis te verliezen.

Nee, het is nu echt tijd voor een kabinet wat meer feeling heeft met de inwoners, en dan wel alle inwoners waar zij ook vandaan komen. Want als ik nu toch bezig ben, u draagt ook niet bij aan een oplossing voor al die galspuwende mensen die in navolging van meneer Wilders 'eigen volk eerst' sentiment mensen op de vlucht voor dood en ellende de dood in wensen.

Mijn Nederland:

Er is veel te doen in Nederland, bouwen doe je samen met iedereen die zijn handen uit kan steken, hand in hand met elkaar, wie of wat je ook bent!

Wat Rutte nu van mij wil?

De arbeidsmarkt trekt aan, dit trekt uiteraard ook weer mensen aan die zich een tijd hadden teruggetrokken van de arbeidsmarkt. En ja, dat is natuurlijk goed voor de arbeidsmarkt, want er ligt veel talent achter de geraniums te wachten. De vraag is alleen achter welke geraniums en uiteraard welk talent. Want mensen die zich een tijd hebben teruggetrokken van de arbeidsmarkt gaan lang niet allemaal de studieboeken in zoals ik in der tijd had gedaan.

Ik ben ooit in 2008 met een reorganisatie, welke te danken was aan de invoering van de WMO, mijn baan kwijtgeraakt. Sinds dien ben ik gaan werken aan mijn employability door een studie te gaan volgen, vrijwilligerswerk gaan doen wat mijn kennisgebied te verbreden, met als doel om mijn arbeidsvaardigheden te versterken. Het effect was uitermate goed, want van een baan op MBO niveau waar ik uitstroomde, zou ik technisch gesproken inmiddels op WO niveau moeten kunnen functioneren. Nou ja, wat wil je nog meer als politiek, iemand die niet bij de pakken neerzit en toch doorgaat.

In de weg gezeten door wetgeving

Echter de wetgeving lijkt mij keer op keer een beetje teveel in de weg te zitten, want werk vinden met een arbeidsbeperking zonder Wajong/WIA was voorheen als lastig, maar met de invoering van de Participatiewet werd het haast onmogelijk. Vooral omdat ik, in het kader van mijn employability, nog steeds bezig ben om mijn studie af te ronden. Een periode niet gewerkt heb, dus een gat in mijn CV, en vervolgens uiteindelijk maar ben gaan freelancen omdat ik de arbeidsmarkt meer dan zat was.

Want als je door een urenbeperking afhankelijk bent van de vacatures die open staan voor arbeidsgehandicapten, en op de schaarse parttime vacatures solliciteert. Liggen de kansen niet echt voor het oprapen. Zelfs niet als je aan je eigen employability werkt.

“Verlies de moed niet als je dit leest, maar zet als je blieft door!”

Dus besloot ik op mijn voorwaarden te gaan werken in een arbeidslandschap waar je je eigen arbeidsvoorwaarden kan bepalen. Nu is dat uiteraard ook niet altijd koek en ei als je met de nodige beperkingen door het leven gaat. Toch heeft het er wel voor gezorgd dat ik de afgelopen jaren diverse opdrachten heb gehad en mezelf daarmee employable heb gehouden. Dan komt de overheid weer met het idee om ZZP'ers aan te gaan pakken, en zou ik met mijn beperkte aantal ondernemersuren weer in de gevarenzone eindigen. Waarom, ben ik dan minder ondernemer omdat ik niet meer uren kan werken?

Je zal maar aan de kant staan

Als geharde arbeidsmarkt verkenner, zoeker en bovendien inmiddels ook ondernemer, was ik dan ook verbaasd dat Rutte het verlies van een baan niet zo serieus leek te nemen tijdens het VVD congres. Want je kon gewoon weer gaan solliciteren en die uitkering die kwam later wel. Nou, helaas de praktijk is anders en gezien ik inmiddels mijn ervaringen heb gehad met het UWV zeg ik oprecht: “hij snapt er geen bal van!”

Evenals staatssecretaris Klijnsma er geen bal van blijkt te snappen, want volgens haar moet je met een HBO/WO studie en een beperking ‘gewoon een baan kunnen vinden’ en nee ook dat bewijs heb ik geleverd. Net als vele anderen zonder uitkeringsstatus hebben ervaren, is het bijzonder moeilijk op de arbeidsmarkt als je heel wilt maar je door beperkingen specifieke vragen hebt en/of de behoefte aan specifieke aanpassingen.

Alles gedaan

Inmiddels heb ik dus alles gedaan, van werken aan mijn employability tot aan het starten van mijn eigen bedrijf en nog steeds zit een stabiel inkomen om goed van rond te komen er helaas niet in. En nee, ik zie mezelf niet als slachtoffer, daar voel ik met te goed voor. Maar ik vraag me wel oprecht af, wat Rutte nu van mij wil, want ik heb alle adviezen als trouw burger uitgevoerd…….

Structureel onzichtbaar

In Nederland zijn we kampioen beleid uitbouwen, cijfers en bovendien kampioen in regelingen. Van de vele regelingen voor iedereen die onder het sociaal minimum zit, en waar juist deze doelgroep vaak veel misloopt omdat het ingewikkeld is, tot aan uit de klauwen gelopen cao's die meer als kerstboom lijken te fungeren in de huidige arbeidsmarkt. In mijn studieboeken las ik het meermaals, 'door de druk van de Tweede Kamer neemt de regeldruk toe' en daar ben ik het zeker mee eens. Maar waarom nemen juist al die regels niet een keer af, want ondanks al die regels, vallen er veel mensen tussen de regels en vangnetten door.

Zelf ben ik ook iemand die tussen alle regels door blijkt te vallen, want als visueel gehandicapte verwachten veel mensen dat ik 'wel een uitkering heb' en nee die heb ik dus niet. Ik ben geen Wajongere ondanks mijn aangeboren erfelijke oogziekte, ik heb geen WIA ondanks een arbeidsverleden en andere regelingen zijn ook niet op mijn persoon van toepassing. Dat maakt het lastig om je weg te vinden, want voor voorzieningen moet ik aankloppen bij mijn gemeente die een budgetplafond heeft voor mensen zoals ik. Waarbij ik met grote vreze vrees als ik mijn voorzieningen aan moet gaan vragen.

Daarom zelfstandige

Omdat ik tussen alle regels door val en toch een inkomen nodig heb manifesteer ik mezelf uitgebreid op de arbeidsmarkt. Zowel als zelfstandige en zo nu en dan eens in een dienstverband. De reden dat ik tussen de regels door val is in mijn geval te lastig om uit te leggen, maar toch er zijn ten minste nog 1,1 miljoen mensen met een handicap die net als ik nergens onder vallen. Want volgens de overheid zijn er 1,3 miljoen arbeidsgehandicapten, de mensen met een uitkering, en in de praktijk zijn het er 2,4 miljoen dus de vraag is waar zijn al die anderen?

Omdat mensen met een lichte beperking buiten regelingen vallen, vaak wel actief (willen) zijn op de arbeidsmarkt vinden ze hun eigen weg. Want juist deze groep die als ze niet werken vaak afhankelijk zijn van familie, partners of anderen heeft immers geen keuze behalve dan misschien de Bijstand als ze geen andere keuze meer hebben. Dat is eigenlijk te bizar voor woorden in een land waar de overheid de mond vol heeft van een participatiesamenleving. Want wat is een deze participatiesamenleving waard als je alleen meetelt als je voorkomt in de boekjes? Is een Participatiesamenleving niet juist een samenleving waar iedereen zijn plekje heeft?

Rol van de politiek

De politiek heeft een grote invloed op regelingen en beleid, daarom wordt het tijd dat de overheid niet alleen gaat kijken naar oplappen van beleid. Maar bovenal ook gaat kijken naar de cijfers die er niet zijn, of misschien beter nog; naar de opbrengst die beleid op termijn op kan leveren. En nee, dat is lang niet altijd te vangen in CBS of CPB cijfers, nee daar gaat het om een visie op de samenleving waarvan dit kabinet zo graag een participatiesamenleving wil maken. En de basis van participatie is toch echt de mogelijkheid om mee te tellen en daarvoor moet je nu nog voorkomen in de cijfers.

De politiek zal moeten kijken naar wat er minder kan, waar de regeldruk is doorgeschoten en waar beleid is uitgelopen tot overwoekerde kerstbomen. Want zoals bijvoorbeeld Hans de Boer van VNO*NCW pleit van het afschaffen van de cao's omdat deze verstikkend werken, is het misschien tijd om deze weer in te richten waarvoor ze bedoeld waren. De minimale arbeidsvoorwaarden om te kunnen werken, want bedrijven kunnen zelf echt wel aan secondaire arbeidsvoorwaarden werken. 

Basisinkomen

Daarnaast is het interessant om te kijken naar het basisinkomen, waarbij het dus niet gaat om het 'voldoen aan de regeltjes' maar het mens zijn en bijbehorende bestaan. Waarbij iedereen een gelijke kans krijgt om te participeren en het niet afhankelijk is van je mogelijkheden om 'het bos van regelingen te ontwarren' of dat je 'net niet gehandicapt' genoeg bent voor een uitkering. Nee, het gaat om de participatiesamenleving en zal waarschijnlijk nog veel geld opleveren ook, en als je je afvraagt waarom; wat denk je dat al die regelingen kosten?

Wil je hier nog wel wonen?

De VVD visie op mensenrechten, zelfs de VN is not amused! 

Ik roep het zo nu en dan in huiselijke kring, "ik ga emigreren als Wilders minister president wordt" omdat ik me als betrokken burger enorm schaam voor zijn stigmatiserende uitspraken. Maar inmiddels begin ik me meer en meer af te vragen of ik als betrokken burger nog wel in een maatschappij als deze wil leven, want mensenrechten bestaan voor dit kabinet alleen voor de welvarende mensen, niet voor de gehele democratie. Ten minste, daar begint het meer en meer op te lijken.....

We zien het meer en meer voorbijkomen, mensenrechten die zo normaal moeten lijken. Mensenrechten waar we andere landen op aanspreken als deze worden geschonden en dat terwijl meer en meer mensenrechten in Nederland minder waardevol lijken dan ze zouden moeten zijn. Of het nu gaat om de toegang tor zorg, onderwijs, arbeid en maatschappelijke activiteiten voor mensen met een beperking, de opvang van vluchtelingen en ontheemden in de bed, bad, brood discussie of dat het nu gaat om het functioneren van de arbeidsmarkt in zijn geheel. 

Wat is er mis?

Ik vraag het mezelf met regelmaat af, "wat is er toch mis met Nederland?" Waarom kan je alleen meedoen als je welvarend bent, waarom kan je alleen mee in het onderwijs als je standaard bent? En dat terwijl het (volgens mij) ooit Sander Dekker de staatssecretaris van onderwijs was die zei "we moeten af van de zesjescultuur" terwijl deze zelfde staatssecretaris leerlingen met een hoog IQ en problemen in het onderwijs door beperkingen thuis laat zitten. Buiten het feit dat het simpelweg talentverspilling is, wat dus precies past bij een zesjescultuur, is het tekenend voor de staat van de huidige regering. Want alles moet beter worden, de sociale zekerheid moet minder worden gebruikt en ga zo maar door, en mensen moeten mee kunnen doen.

De vraag die steeds meer begint te rijzen is, "welke mensen mogen nu eigenlijk meedoen?" want iedereen moest meedoen in de Participatiesamenleving. Alleen is het huidige resultaat dat vooral de mensen mee kunnen doen die gezond zijn en precies passen in de zesjescultuur, van doe maar gewoon dan doe je gek genoeg. En dat zijn dus niet de mensen met bijzondere talenten en een beperking. Dat zijn niet de mensen die hun stinkende best doen om zorg, werk en maatschappelijke activiteiten proberen te combineren omdat er meer zelf moet worden gedaan.

Eens met de SP

Ik ben geen linkse stemmer, maar ik ben het wel eens met de stelling van de SP dat door het huidige kabinet de kloof tussen arm en rijk, ziek en gezond, burger en ontheemde, groter en groter wordt. En dat terwijl juist dit kabinet, volgens Samsom en Rutte, de ideale combinatie moest vormen tussen welvarende doelstellingen en de mensen die daar buiten vallen. Het moest een kabinet van bruggen worden, maar het is een kabinet van kloven en de kloof tussen beide partijen groeit stevig mee. Want anders kom je immers niet tot heilloze compromissen, die zelfs door mensenrechtenrapporteurs als als onethisch worden bestempeld. Met als gevolg muitende gemeenten die wel bad, brood en bed aan gaan bieden aan mensen die hier ontheemd ronddwalen nadat ze ellende en honger zijn ontvlucht.

Het is tijd voor verkiezingen, mensen zijn het zat en mensen zijn moe. Van de mensen die strijden voor hun PGB terwijl staatssecretaris van Rijn zegt dat het allemaal zo goed zijn. Van mensen die willen werken en aan de kant blijven staan omdat ze 50+ of arbeidsgehandicapt zijn. Tot ouders die hun kind gewoon naar school willen laten gaan, maar passendonderwijs alleen passend is op een niveau dat niet bij hun kind past. Nee, het is een rommeltje geworden met het kabinet dat zich graag als de grootste hervormers van de eeuw ziet. Het is tijd voor een koers waar mensen weer mensen mogen zijn en verschillen echt verschillen mogen zijn. Het is tijd voor menselijkheid en vooral voor het respecteren van mensenrechten die voor iedereen gelden en niet alleen voor mensen die het goed hebben! 

Van tafel en bed

De bed, bad, brood discussie brengt veel teweeg op Twitter en zeker ook omdat het in Den Haag tot een crisis leidt. De vraag die achter veel microfoons wordt gesteld aan de politieke duiders is "zit het kabinet er nog deze zomer?" en ik vermoed persoonlijk dat ze de zomer niet gaan halen. Waarom niet, nou eigenlijk is het heel simpel, het gaat hart tegen hart en niet alleen omdat het gaat om principiële kwesties als deze. Het gaat om meer, het gaat om een kabinet wat zeker nog wel plannen heeft maar het grootste deel al heeft afgerond. En bovenal de vraag of het ene 'grote plan' wat er nog ligt wel tot een eenduidige oplossing kan komen.....

Een van de belangrijkste plannen die er nog ligt is de hervorming van het belastingstelsel en dit is wederom een element waarin PvdA en VVD enorm van standpunt verschillen. De vraag hierin is of er wel een mogelijkheid is om een brug te bouwen tussen de grote verschillen. Want als rechtgeaarde liberale denkers wil de VVD uiteraard dat het bedrijfsleven de ruimte krijgt en niet te zwaar wordt belast, dat werken loont en dus dat de belastingen naar beneden moeten. Maar de PvdA wil als recht geaarde socialisten dat het bedrijfsleven niet teveel ruimte krijgt.

Het wordt een clash

Je kan er eigenlijk zeker van zijn dat het gaat botsen en daarbij is het duidelijk dat het geduld bij D66, een belangrijke gedoger, een beetje op begint te raken. Daarbij is de bed, bad.,brood discussie ook voor een van de andere gedogers ook een belangrijke principe kwestie. Want de ChristenUnie is daarin de partij waart het Christelijke principe 'naastenliefde' en 'schild voor de zwakkeren' als taak van de overheid belangrijke elementen vormen in de politieke keuzes die zij maken. Kortom, stel er zou een oplossing komen, dan is het nog maar de vraag of de gedogers op dat moment nog wel steun willen leveren ten gevolge van de keuzes of misschien gewoon zelfs omdat ze klaar zijn met het gerommel tussen de echtelieden die reeds van tafel en bed gescheiden lijken te zijn.

De vraag is niet of de clash komt, maar wanneer deze plaats gaat vinden. Zelf schreef ik al meermaals over de ter hand genomen zagen om elkaars stoelpoten in te korten en het wankele bestand nog een duwtje in de verkeerder richting te geven. maar de vraag is natuurlijk wanneer vallen ze om, en ja ik denk zelf dat ze de zomer niet gaan halen. 

Wanneer komt de val?

Als ik iets weet van de VVD is dat ze berekenend zijn, ze denken goed na over het nu en zeker waar ze naartoe willen. Dat was voor mij altijd iets waarin ik de VVD een prettige partij vond, want ze denken echt wel na ook al ben je het niet altijd eens met hun standpunten. Toch heb ik daar op het moment wel enige vraagtekens bij, want ze weten wel waar ze heen willen, maar zien ook dat ze op rechts electoraat verliezen aan de PVV en dat maakt dat ze ineens ook sprongen maken richting het extermer-rechtste spectrum. Dat merk je in de huidige discussie, de aangezwengelde discussie over het sluiten van de Europese grenzen voor vluchtelingen en opmerkingen als Rutte maakte over de dode Jihadisten.

Waar de VVD heen wil? Ze willen zeker rechts niet kwijt en dus lijkt het erop dat ze steeds meer rechtse standpunten zullen gaan overnemen om electoraat te behouden. Wat daarvan de gevolgen zijn: "steeds grotere verwijdering van het PvdA gedachtegoed" en daarmee is het einde van dit kabinet ingezet. Het einde aan twee stromingen die zo enorm verschillen en uitsluitend samen kunnen werken als men naar elkaar toe durft te stappen. En gezien de stappen op dit moment de andere kant opgaan, de VVD altijd verder denkt dan het nu ben ik ervan overtuigd dat wij voor deze zomer een bezoekje aan de Koning kunnen verwachten waarin Rutte het ontslag van zijn kabinet aan zal gaan bieden. 

De datum, daar doe ik geen uitspraken over.......

Bed, bad en brood

Het is weer zo ver, Den Haag is in crisis en het torentje is weer het terrein van topoverleg tussen de VVD en de PvdA die mijlenver uit elkaar liggen op een thema wat binnen de beiden achterbannen een heet hangijzer is. Na de zorgwet is dit het tweede thema waar crisis volgt op de tegenstellingen tussen de partijen. Toen onvoorzien, hoewel misschien gewoon genegeerd, nu iets wat je van mijlenver aan kon zien komen.

Ik heb er al een paar keer over geschreven, het blijft sinds 18 maart rommelen tussen de twee, beiden willen hun electoraat (kiezers) terugwinnen en dat heeft als gevolg dat de zaag ter hand is genomen. Waar Samsom aan de poten van Rutte zaagt, is het Rutte die op zijn beurt de poten van de stoel van Samsom stukje bij beetje probeert in te korten. En zo gaat het over en weer, thema's die voor beide partijen tot het terugwinnen van verloren electoraat kunnen leiden kunnen wel eens tot niet te repareren barsten gaan leiden en die gaan onvermijdelijk scheuren.

Toch niet vallen over bed, brood en bad?

Gisteravond twitterde iemand dat dit kabinet toch niet over een thema als dit kon vallen. Deze opmerking kan voor velen misschien als 'niet meelevend' worden beschouwd maar eigenlijk is het wel terecht. Het is een thema waar zeker aandacht voor nodig is omdat het een schrijnend probleem is voor de mensen die het betreft. Want je zal maar geen papieren hebben, illegaal zijn en niet terug kunnen naar je land omdat je weet dat je daar niet lang te leven hebt. Nee, dat gunnen we toch niemand zeker niet in de periode in aanloop naar 4 mei waar we denken over de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog en de slachtoffers van toen. 

Maar toch, het is een item wat wel duidelijk de verschillen tussen Rutte en Samsom bevestigd, de geslagen brug lijkt toch niet zo stevig meer te zijn als deze trots werd gepresenteerd. En zeker in combinatie met het verlies in de Eerste Kamer, het steeds breder moeten zoeken naar coalities maakt het een wankel geheel. En dan hebben we het nog niet eens over de debacles als Asscher die roept dat ING zijn uitzendkrachten schandalig behandeld, terwijl de Rijksoverheid precies het zelfde doet. Nee, dat maakt dat het vertrouwen bij kiezers niet bepaald kan worden teruggewonnen.

Hete hangijzers

Juist deze vele kleine opstapelingen maken dat hete hangijzers ineens ook zaken kunnen zijn die voor velen misschien als kleinigheden zouden gelden. Het kabinet is er nog niet uit en dat maakt het toch een groot issue in plaats van de kleinigheid die het misschien zou moeten zijn. Niet omdat deze mensen niet belangrijk zijn, maar omdat het iets is wat onze welvarende maatschappij toch gewoon op zou moeten kunnen lossen op een manier dat iedereen in ere blijft en het recht op een veilig heenkomen? 

Iconisch om je heen meppen!

De VVD campagne, is gericht op om je heen meppen
omdat de ander niet doet wat je wilt!

Het is een bijzondere campagne, een campagne waarin diverse VVD politici door de mand vallen over bonnetjes die bananenschillen blijken te zijn. Met een premier die keer op keer roept dat hij vertrouwen heeft in zijn mensen. Hoe kan het dat Rutte die stevig om zich heen mept omdat het CDA niet doet wat hij wil (klinkt i.d.d. een beetje narcistisch) in zijn wekelijkse gesprek als minister president bij de NOS.

In een week waarin Teeven bijna stampend toch zijn gelijk met de wereld moest delen, omdat hij alles had gedaan voor volk en vaderland. Maar daar toch over struikelde omdat zijn minister de Tweede Kamer verkeerd had geïnformeerd. Hoor je keer op keer de spotjes voorbij komen dat het dankzij de VVD zoveel veiliger is geworden. Waar Rutte het wekelijkse gesprek met de Minister President bij de NOS als zijn persoonlijke campagne blok gebruikt behalve als het over topsalarissen gaat. En waarop op zaterdagmorgen minister Schippers in De Telegraaf o.a. de onderwereld beschuldigd van een complot tegen de VVD.

Campagne 

In een tijd van campagne worden ver veel zaken geroepen, als campagnedier ben ik me daar zeker van bewust. Maar dit iconische om je heen meppen, dat is geen campagne meer, dit klinkt eerder alsof de hele wereld tegen de VVD is. Dat de VVD het slachtoffer is van het CDA wat een eigen koers vaart en zich gelukkig stevig hersteld van de grote verliezen uit het verleden. En ja, daar varen we bij het CDA wel bij. Zeker nu de VVD uit naam van Schippers gaat roepen dat er sprake is van een groot VVD complot, wat vast en zeker over veiligheid zal gaan. Want ja, dat is nog zo ongeveer het enige speerpunt dat de VVD over heeft gehouden van de grote plannen van weleer.

Waar is die ouderwetse campagne, waarin de oppositie gezamenlijk maar ieder met zijn/haar eigen programma van de coalitie onderuit haalt. Nee, ook dat is er niet te vinden ondanks dat Pechtold zeker zijn best deed in de afgelopen debatten. Maar het blijft allemaal toch wat mager, het gaat niet om de thema's die spelen in de provincie, nee het gaat over terrorisme en over zorg, over de werkloosheid en economische groei.

Er is echt nog een oppositie

CDA stemt in met geamendeerde wetten, maar dat
verteld de VVD campagne u dan net niet.

Het feit dat de VVD zo hard uithaalt naar het CDA laat zien dat er zeker nog wel een oppositie is. Want waar de VVD enerzijds social media overstroomd met het het feit dat het CDA met 91% van de door de coalitie aangedragen wetten instemt, stemt het CDA hier pas mee in als de wetten geamendeerd zijn en dus aangepast ten opzichte van de ingediende voorstellen. Dit laat zien waarom het CDA niet wil tekenen bij het kruisje, want plannen moeten gewoon goed doordacht zijn en dat geldt zeker voor nieuwe wetgeving.

Als CDA'er die met een kritische blik naar de eigen partij kijkt, ben ik blij met de huidige koers. Het niet van te voren tekenen bij het kruisje en telkens weer moeten onderhandelen over het opnemen van de eigen wensen. Maar wetgeving bekijken op de basis, is het goed dan stemmen we in. Is het slecht dan amenderen we het en als die wordt geaccepteerd dan gaan we akkoord. Als lid ben ik daar trots op, net als dat bijvoorbeeld GroenLinks dit doet. Ook zij nemen wetten in beschouwing en kiezen dan of ze er wel of niet mee instemmen.

Is er wat te kiezen?

Aanstaande woensdag is er echt wat te kiezen, kiezen voor het behoud van de huidige koers of kiezen voor terug naar de basis. Waarin niemand bang hoeft te zijn voor een onbestuurbaar land omdat de coalitie geen meerderheid meer heeft in de Eerste Kamer, nee het gaat weer terug naar hoe het hoort. Wetgeving moet goed zijn, anders komt het niet zonder meer door de Eerste Kamer en dan komt er misschien wel weer een AMvB (Algemene Maatregel van Bestuur) voorbij als de coalitie zijn zijn niet krijgt. Maar dan weet je ten miste dat het komt omdat ze hun zin niet krijgen.

Dus ga woensdag naar de stembus, laat je hart spreken en laat je niet bang maken door complottheorie of onbestuurbaarheid. Want Nederland is nooit onbestuurbaar geweest omdat de Eerste Kamer gewoon zijn werk deed. Want je weet vast nog wel dat het vroeger met toetsing ook nooit problemen met bestuurbaarheid heeft opgeleverd. 

Domocratie is meer dan afspraak = afpsraak

Democratie is meer dan de gang naar de stembus!

Deze dagen zijn voor politieke dieren als ik voer voor ons politieke hart, het gonst en het doet. Maar ik moet ook bekennen dat er nu een oplossing ligt die mijn politieke liefde toch een flinke deuk op doen lopen, als dit werkelijk de oplossing is dan is het eigenlijk meer een poffertjespan…..

De VVD heeft een punt, ze hebben een afspraak gemaakt met de PvdA, die afspraak ligt vast in het regeerakkoord, maar wat ze zijn vergeten is het individu in de senaat. In dit geval, zelfs 3 senatoren die het niet over hun hart konden verkrijgen om voor de wet die de vrijenarstenkeuze zou vernietigen te stemmen. Deze 3 mensen hebben door hun persoonlijke overtuiging de regering in de problemen gebracht, maar is daarom de afspraak verbroken?

Coalitie

In Nederland werken we met coalities, partijen die samen een regering vormen en soms mijlenver uit elkaar liggen als het om gedachtengoed gaat. Dat neemt een risico met zich mee, daarom worden er goede afspraken gemaakt over de koers, de wensen en daaraan dienen de partijen zich te houden. Maar die partijen, ze bestaan uit mensen en mensen hebben het recht om ‘zonder last of ruggespraak’ hun stem uit te brengen in de Tweede en Eerste Kamer.

De Tweede Kamer

Nu ligt daar net de crux in dit verhaal, want er waren dus een aantal mensen die zich niet konden conformeren aan de afspraken. Het ging in tegen alles waar zij voor staan en waarin zij geloven. En nu, nu worden deze mensen gedwongen te kiezen, ze laten zich niet dwingen dus ineens komt er een konijn uit de hoge hoed.

Konijn uit de hoed

Nu is er een noodgreep toegepast, de Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB) is uit de kast gehaald, als de wet niet door de Eerste Kamer komt (in gewijzigde vorm) dan wil het kabinet deze maatregel gaan toepassen. Dit is een staatsrechtelijke manier om het parlement en de senaat te omzeilen. De laatste keer dat dit is ingezet is in 1940 met betrekking tot de krijgsmacht en laat zien wat voor noodgreep het is.

Hoe kan een regering tot zo’n maatregel komen, iets wat niet wordt gedragen door de senaat. Terwijl juist die senaat de basis is voor toetsing van wetgeving op basis van de wet en uiteraard ook de normen en waarden van een maatschappij spelen hier een rol. Maar op dit moment is de senaat net even een andere rol toebedeeld, ten minste als het aan dit kabinet ligt. Ze hebben er een constructieve oppositie voor opgetuigd om er de meerderheid te behalen en nu……

Een grens overschreden

De Eerste Kamer

Wat mij betreft is er een grens overschreden, want als de nieuw ingediende versie van deze wet niet door de Eerste Kamer komt, dan volgt er dus de noodgreep via de Algemene Maatregel van Bestuur. Voor de leek een beetje als een dictatoriale oplossing om iets te verkrijgen wat de democratie heeft verworpen. Dit is een grens die de democratie mijns inziens niet moet zoeken, want het breekt het vertrouwen met de kiezer. Het laat zien dat de kiezer niet veel waard is, zeker als het geen noodmaatregel is om het land voor onheil te behoeden.

Hoewel Schippers, Rutte en de rest in het torentje het onheil misschien groot genoeg vinden, ik geloof niet in een land geregeerd door zorgverzekeraars, bankiers en meer van dat soort groepen. Simpelweg omdat de overheid er is om de democratie en haar inwoners te beschermen. De inzet van een AMvB is daar debet aan. Men gooit de democratie de deur uit, en dat alleen voor afspraak = afspraak boven de democratie en de mensen die de democratie maken. 

Deze blog is een analyse van de gevolgen van een politieke boodschap, geenszins gebaseerd op een politieke voorkeur.