Kolder discussie

De behandeling van het VN Verdrag voor de rechten van mensen met een handicap mag dan zijn uitgesteld, de urgentie is er niet minder om. Want het duurt nu al 9 jaar en in 2016 zitten we dus al op 10 jaar wachten op ratificering. De discussie die vorige week werd gevoerd is er een die ik verre van zinvol vond, dan ben ik hard maar het is wel zo, waarom nou dat vertel ik graag.

Vorige week, werd er naar aanleiding van het amendement van Otwin van Dijk een langdurige discussie gevoerd over toegankelijkheid. Waarbij het niet ging om de logica van toegankelijke dienstverlening of locatie, maar waar het ging om de kosten die dat met zich meebracht. Het is wederom een discussie over geld, maar nooit hoor je de economische voordelen voorbij komen van de klandizie die mensen met een beperking met zich meebrengen.

Raar uitgangspunt

Het is een raar uitgangspunt, want als toegankelijkheid de norm wordt en mensen met een beperking meer zelfstandigheid kunnen ervaren en daarmee dus ook beter kunnen participeren in de maatschappij, worden zij zelfstandiger. Bij zelfstandigheid hoort ook een baan, een goed inkomen en daarmee meer bestedingsruimte. Dat is hoe simpel het leven werkt, heb je gelijke kansen op werk en is een bedrijf toegankelijk voor je, het OV toegankelijk zodat je op je werk kan komen en de zorg op maat zodat je op je werk kan komen. Dan is er sprake van een gelijkwaardige positie in de maatschappij, met alle voordelen die dit voor de maatschappij oplevert.

Want, en daar lijkt de discussie omheen te draaien, mensen met een beperking zijn consumenten die bedrijven binnen kunnen halen. Een dienstverlener met een ontoegankelijke website is een dief van zijn eigen portemonnee en dat terwijl het slechts een kleine investering is om een website bij onderhoud of herinrichting ook gelijk toegankelijk te maken. Want elke ondernemer laat zijn website met grote regelmaat onderhouden en updaten om aantrekkelijk te blijven, dan kan toegankelijkheid gelijk worden meegenomen en is het geen extra ding maar een stukje marketing.

Wat niet kan, dat hoeft niet 

Wat mij vooral verbaasde was Fleur Agema, die eigenlijk verwoordde wat de gemiddelde architect ook al mist, zij vindt toegankelijkheid in bouwbesluiten onnodig. Een nieuwbouw of verbouw project wat niet aan toegankelijkheid voldoet is zonde van het geld, en toch snapt mevrouw Agema niet dat toegankelijkheid de norm zou moeten zijn omdat het simpelweg logisch zou moeten zijn om elke klant met open armen te kunnen ontvangen. Natuurlijk, niet elk gebouw kan toegankelijk worden gemaakt voor iedereen, maar met een goede reden is dat ook gewoon iets wat wordt geaccepteerd, zeker door de mensen met een beperking zelf.

Gewoon en niet apart

Het blijft hiermee nog steeds om geld draaien, maar niet om de kosten die kunnen worden bespaard omdat mensen zelfstandig in de maatschappij kunnen functioneren, hoeveel geld het scheelt als mensen niet met een busje maar gewoon met het OV kunnen reizen. Hoeveel geld het scheelt als mensen naar hun werk kunnen in plaats van een uitkering te ontvangen en vooral ook hoeveel geld het scheelt als mensen met een beperking zichzelf waardevol voelen en daarmee minder zorg vragen behalve welke ze echt niet zonder kunnen. 

Ja, dat is wat een VN Verdrag met zich mee kan brengen, mensen die volwaardig onderdeel kunnen worden van de maatschappij, waar meedoen de norm wordt en toegankelijkheid geen uitzondering is, maar gewoon gewoon. Dat is een maatschappij waar iedereen waardevol is en economisch een bijdrage kan leveren, hoe klein deze ook is. Daar wil ik leven en daarom wil ik dat de Tweede Kamer volledig instemt met het amendement van Otwin van Dijk. Volledig instemt met het VN Verdrag en geen stukjes selecteert om de kosten, want dat is een kotertermijn visie en dat station zijn we na bijna 10 jaar toch wel gepasseerd? Dus maak nu maar gewoon een einde aan deze kolder discussie, het wordt tijd voor inclusie! 

De VVD wenst.....

Nu Rutte2 een beetje lijkt te zijn uitgeregeerd, komen er steeds meer krassen op het mooie spiegeltje wat ons werd voorgehouden. Of het nu gaat om mensen in de Bijstand, vluchtelingen, het klimaat, de grote verschillen tussen beide partijen worden steeds meer zichtbaar en vooral ook de problemen drijven steeds meer aan de oppervlakte. Waar de een hoopt dat deze regering snel klaar is, zijn er natuurlijk ook mensen die deze regering graag zien blijven......

Het aantal mensen wat de coalitiepartijen steunt neemt steeds verder af, het schommelt ergens net boven de 30 zetels in de peilingen en dat is extreem laag. Het is vooral de PvdA die de klappen krijgt en eigenlijk is dat ook niet zo verbazend als je het van een afstandje gaat bekijken en dat is precies wat ik vandaag doe.

Meer mensen moeten gaan werken, een grote wens van de VVD die de Bijstand als een kostenpost ziet en de WW als luxe. Ten minste, zo komt het wel over op de mensen die ermee te maken krijgen.
Wat de VVD zich niet lijkt te realiseren is dat mensen in de Bijstand niet zo makkelijk aan het werk komen, het is misschien ook wel logisch dat zij dat niet herkennen. Want de gemiddelde VVD'er heeft een goede baan, een mooi netwerk en met een beetje geluk ook bovengemiddeld inkomen. Kortom, een belevingswereld die volledig afwijkt van mensen met een Bijstandsuitkering of beperkte scholing die in de WW terecht komen.

De gemiddelde PvdA kiezer kan zich wel met deze mensen identificeren en dat is niet zo gek, want uit onderzoek van het NIBUD blijkt dat veel middeninkomens het net zo of zelf nog krapper hebben dan mensen in de Bijstand. Zij zien de effecten van het beleid en zien dat werken je nog verder in de problemen brengt als je uit de schulden of financiële malaise wilt komen.

Natuurlijk zijn er ook VVD'ers die te maken krijgen met het verlies van een baan, ja die gaan zoeken en vinden met een beetje geluk door het goede netwerk weer snel een baan. Toch is dat niet te vergelijken met mensen die niet over een dergelijk netwerk beschikken, zeker niet als mensen daarbij ook nog financieel enorm krap zitten. Want ook een netwerk onderhouden kost je geld, je moet op diverse evenementen aanwezig zijn, dat kost reisgeld en natuurlijk ook een investering in zaken als kleding, etc.

Is er een weg uit deze malaise, tussen mensen die wel willen maar niet door de barrières heen kunnen breken, en de wensen die bijvoorbeeld de VVD heeft?
Natuurlijk zijn er oplossingen mogelijk om veel van dit soort problemen op te lossen, maar misschien zit hem daar wel het echte probleem. Het zijn de middeninkomens, de mensen die hard werken en ergens tussen de 30.000 en 45.000 euro per jaar verdienen, de glazenwasser, de verkoper, de CV monteur, de timmerman, de verpleegster, etc.

Het zijn de mensen die Nederland draaiende houden, mensen die nu staken voor betere cao's en roepen om minder lasten. Het zijn de mensen die als ze hun baan verliezen geen verhuizing kunnen veroorloven omdat ze geen ander huurhuis kunnen vinden of omdat ze hun huis niet kunnen verkopen of geen nieuwe hypotheek meer kunnen krijgen, om vervolgens het verwijt te krijgen dat ze niet mobiel genoeg zijn voor de arbeidsmarkt. Het zijn de arbeidsgehandicapten die zich suf solliciteren maar niet meetellen voor de 100.000 banen en bovendien geen uitkering hebben en ga zo nog maar even door.

Aandacht voor mensen, waar is die gebleven?
Dat is de vraag die ik me de laatste tijd meer en meer stel, en met het slinken van de PvdA, het beperkte terugvallen van de VVD is deze eigenlijk al beantwoord. Want het beleid vergeet de mensen, of het nu gaat om de PGB's die mensen niet uitbetaald krijgen en waardoor verzorgenden dus al maanden niet worden betaald. of dat het gaat om de kinderen die onvoldoende begeleiding krijgen met de invoering van het Passendonderwijs?

Er liggen zoveel problemen waarbij de mens centraal zou moeten staan en te veel wordt gekeken naar de kosten. Wat mij betreft was de opmerking die deze week voorbij kwam echt het toppunt, want leven we echt in een land waarin je vrees moet hebben voor je zorgverzekering als je een gehandicapt kind krijgt? Dat is toch het teken aan de wand dat de mens niet meer centraal staat, maar dat het gaat om de kosten die een mens met zich meebrengt?

CAO als politieke speelbal

Voor veel werkenden lijkt de VVD een steeds grotere afstand te nemen tot hun positie, van meer flexibilisering tot zelfs een einde maken aan het ‘algemeen verbindend’ maken van cao’s. Bovendien zou dit de scheiding tussen zekerheiden van de ene kant van de arbeidsmarkt nog verder vergroten, boven de mensen die dus buiten die cao’s zouden vallen. En daarbij kan dat als het aan de VVD ligt dus verder gaan dan ZZP'ers die daar zelf voor 'kiezen.' Op die manier zal de ongelijkheid verder toenemen, de macht van werkgevers vergroot worden en daarmee zal er een definitief einde komen aan de ‘algemene bescherming van werknemers.’

De positie van werknemers staat de laatste tijd vaak in het politieke debat op het programma, want de arbeidsmarkt veranderd en ook de politiek kan daar niet meer omheen. Wat echter wel sterk opvalt is dat de VVD zich in deze discussie de focus legt op de positie van de werkgevers (traditionele achterban) en dat eigenlijk alle andere partijen in het centrum (D66, CDA) zoeken naar een afweging die past bij deze nieuwe arbeidsmarkt.

 

Waar komt de cao vandaan?

De visie van links, die de cao’s graag in al zijn facetten zouden behouden, die is in de veranderende maatschappij niet meer zo logisch. Want in cao’s worden vele zaken ondergebracht die daar van oorsprong niet horen. In de eerste cao uit 1894 werd er voor de diamantbewerkers uit Amsterdam een tariefafspraak vastgesteld. Pas in 1914 kwam de eerste landelijke cao, waar afspraken in stonden over kinderarbeid, werktijden en minimale beloningen. Dit was de omslag naar de arbeidsmarkt zoals we deze nu kennen.

Pas in 1947 kwam de Wet op de AVV, ofwel het algemeen verbindend verklaren van de cao afspraken. Dit instrument, bestaat om werknemers te beschermen die bij bedrijven werken die niet aangesloten zijn bij de werkgeversorganisaties. En is daarmee de schakel die ook deze groep beschermt, want de cao afspraken gelden dan voor de gehele sector. Dit algemeen verbinden verklaren wordt gedaan door de minister van sociale zaken en werkgelegenheid en is daarmee het sluitstuk van de onderhandelingen tussen werkgevers en werknemers over de arbeidsvoorwaarden.

Verandering hou je niet tegen

Ook robotisering brengt vragen over de
toekomst van de arbeidsmarkt met
zich mee.

We moeten erkennen dat de arbeidsmarkt veranderd, en ik ben er dan ook van overtuigd dat men dit ook op links zeker inziet. De vraag is echter alleen of zij niet, zoals pas gesteld door arbeidsmarktdeskundige de Beer te laat zijn. Want de arbeidsmarkt veranderd snel, de positie van werknemers wordt steeds onzekerder en daarmee neemt de macht van de werkgevers snel toe. Enerzijds is dit logisch, want deze werkgevers ervaren ook dat hun markten sneller veranderen, andere eisen worden gesteld, digitalisering en robotisering steeds meer vorm krijgen en bovendien dat de conjunctuurwisselingen elkaar snel opvolgen.

Toch hebben ook deze werkgevers baat bij goede afspraken, zij weten dan immers waar ze aan toe zijn en hoe zij om kunnen gaan met de wisselingen die zij ervaren in het ondernemerschap. Daarom zou het misschien goed zijn om, zoals D66 en CDA nu ook al enkele keren benoemd hebben, te kijken naar de inhoud van de cao’s. Want hoort alles er wel in wat er nu in is ondergebracht? Is het niet tijd om bepaalde elementen door te schuiven naar de secondaire arbeidsvoorwaarden waar werkgevers en werknemers samen over kunnen onderhandelen? Want verandering hou je niet tegen, maar goede schoenen moet je nooit weggooien voordat je weet of je van die nieuwe geen blaren krijgt!

Meneer de president weet u hoe de WW werkt?

Afgelopen vrijdag bewees Rutte dat hij definitief alle realiteit met de gemiddelde burger heeft verloren. Tijdens het VVD congres gaf hij aan dat mensen niet als eerste een uitkering aan moeten vragen bij het verlies van een baan. Laat staan deze al tevoren aan te vragen, als je weet dat je binnen een maand je baan verliest. Hij verwacht dat je het eerst zelf probeert, maar bovendien zei hij 'die uitkering komt later wel!' En daar slaat hij dus echt de plank grandioos mis.....

Als je onverhoopt je baan verliest zijn er behoorlijk wat zaken die je snel moet regelen. Zo is de termijn die je hebt om je te melden als werkloze bij het UWV: 2 werkdagen na je laatste werkdag. Daarbij moet je binnen een week een uitkering aanvragen, dus daarmee is zijn hele stelling al onzin omdat Rutte je adviseert om de wet te negeren.

De rekening betalen

In de afgelopen maanden was het regelmatig in het nieuws, burgers, gezinnen die amper nog rond kunnen komen. Dat 1/6 huishoudens in de schulden zit, en ga zo maar door. Voor de gemiddelde Nederlander met een inkomen tussen de 20.000 en 40.000 euro per jaar is het verre van makkelijk om een buffer op te bouwen. Bovendien, als je door gezamenlijk inkomen wel meer verdient, lopen ook daar de lasten al snel op. Voor deze burgers is 'elke maand de rekeningen betalen' vaak te doen, maar is er tegenslag dan lopen deze mensen al snel vast.

Waar de meeste werkenden aan denken, die met het verlies van werk worden geconfronteerd is, hoe kan ik dan mijn rekeningen betalen? Waarbij een andere baan vinden, zeker een van de eerste gedachten is, maar als de realiteit inzinkt, komt men tot de conclusie dat je alles snel moet afhandelen en dan weer kan gaan kijken naar een nieuwe baan. Bovendien is het verlies van een baan, die je misschien al meer dan 15 jaar had, van grote impact. Mensen moeten dit verwerken, zich oriënteren op hun toekomst, en misschien zelfs wel bijscholing omdat papieren niet helemaal op orde zijn, om daarna weer de weg naar een nieuwe baan in te slaan.

Solliciteren

Waar ik wel mijn grootste vraagtekens bij had is dit: Heeft Rutte wel enig idee hoe lang een sollicitatieprocedure in beslag kan nemen? Want ook al ben je wel die kanjer die al voor zijn/haar laatste werkdag je eerste procedures bent gestart, dan zijn ze zeker niet binnen een week afgerond. Dus is de hele suggestie 'eerst solliciteren dan volgt de uitkering later wel' al volledig onrealistisch en eigenlijk een oproep tot burgerlijke ongehoorzaamheid omdat je zo de wettelijke termijnen negeert.

Het lijkt er echt op dat onze huidige minister president niet weet wat er gebeurt als je je baan verliest, hij lijkt te denken dat mensen niet gelijk solliciteren omdat ze eerst een uitkering aanvragen. Met dit advies van Rutte gaan alle VVD'ers in de toekomst eerst solliciteren, komen na een maand tot de ontdekking dat rekeningen nog betaald moeten worden en vangen bot bij de aanvraag voor een WW omdat ze te laat zijn. Nou dan wacht er de Participatiewet, waar deze solliciterende VVD'ers de straat aan mogen vegen als tegenprestatie.

Met beide benen op de grond

Voor de gemiddelde burger is de WW dus de benodigde overbrugging om de rekeningen te betalen, als die WW 2 maanden op zich laat wachten worden rekeningen niet meer betaald omdat het geld op raakt. Dan beginnen de problemen, dan lopen de schulden vaak al snel op als de WW na 3 maanden naar 70% van het oude loon gaat. Nee, zo makkelijk is het niet voor de gemiddelde Nederlander die of of net onder modaal zit.

Het is niet voor niets dat de eerste 3 maanden in de WW cruciaal zijn, gaat iemand gelijk zoeken dan heeft men een grotere kans op het vinden van een nieuwe baan. Het is niet voor niets dat veel mensen wel een WW aanvragen voor een maand of misschien 2 omdat ze anders hun rekeningen niet meer kunnen betalen. Het is namelijk de burger die met beide benen op de grond staat en zich realiseert dat de rekeningen niet zomaar een maandje kunnen wachten!

Wil je hier nog wel wonen?

De VVD visie op mensenrechten, zelfs de VN is not amused! 

Ik roep het zo nu en dan in huiselijke kring, "ik ga emigreren als Wilders minister president wordt" omdat ik me als betrokken burger enorm schaam voor zijn stigmatiserende uitspraken. Maar inmiddels begin ik me meer en meer af te vragen of ik als betrokken burger nog wel in een maatschappij als deze wil leven, want mensenrechten bestaan voor dit kabinet alleen voor de welvarende mensen, niet voor de gehele democratie. Ten minste, daar begint het meer en meer op te lijken.....

We zien het meer en meer voorbijkomen, mensenrechten die zo normaal moeten lijken. Mensenrechten waar we andere landen op aanspreken als deze worden geschonden en dat terwijl meer en meer mensenrechten in Nederland minder waardevol lijken dan ze zouden moeten zijn. Of het nu gaat om de toegang tor zorg, onderwijs, arbeid en maatschappelijke activiteiten voor mensen met een beperking, de opvang van vluchtelingen en ontheemden in de bed, bad, brood discussie of dat het nu gaat om het functioneren van de arbeidsmarkt in zijn geheel. 

Wat is er mis?

Ik vraag het mezelf met regelmaat af, "wat is er toch mis met Nederland?" Waarom kan je alleen meedoen als je welvarend bent, waarom kan je alleen mee in het onderwijs als je standaard bent? En dat terwijl het (volgens mij) ooit Sander Dekker de staatssecretaris van onderwijs was die zei "we moeten af van de zesjescultuur" terwijl deze zelfde staatssecretaris leerlingen met een hoog IQ en problemen in het onderwijs door beperkingen thuis laat zitten. Buiten het feit dat het simpelweg talentverspilling is, wat dus precies past bij een zesjescultuur, is het tekenend voor de staat van de huidige regering. Want alles moet beter worden, de sociale zekerheid moet minder worden gebruikt en ga zo maar door, en mensen moeten mee kunnen doen.

De vraag die steeds meer begint te rijzen is, "welke mensen mogen nu eigenlijk meedoen?" want iedereen moest meedoen in de Participatiesamenleving. Alleen is het huidige resultaat dat vooral de mensen mee kunnen doen die gezond zijn en precies passen in de zesjescultuur, van doe maar gewoon dan doe je gek genoeg. En dat zijn dus niet de mensen met bijzondere talenten en een beperking. Dat zijn niet de mensen die hun stinkende best doen om zorg, werk en maatschappelijke activiteiten proberen te combineren omdat er meer zelf moet worden gedaan.

Eens met de SP

Ik ben geen linkse stemmer, maar ik ben het wel eens met de stelling van de SP dat door het huidige kabinet de kloof tussen arm en rijk, ziek en gezond, burger en ontheemde, groter en groter wordt. En dat terwijl juist dit kabinet, volgens Samsom en Rutte, de ideale combinatie moest vormen tussen welvarende doelstellingen en de mensen die daar buiten vallen. Het moest een kabinet van bruggen worden, maar het is een kabinet van kloven en de kloof tussen beide partijen groeit stevig mee. Want anders kom je immers niet tot heilloze compromissen, die zelfs door mensenrechtenrapporteurs als als onethisch worden bestempeld. Met als gevolg muitende gemeenten die wel bad, brood en bed aan gaan bieden aan mensen die hier ontheemd ronddwalen nadat ze ellende en honger zijn ontvlucht.

Het is tijd voor verkiezingen, mensen zijn het zat en mensen zijn moe. Van de mensen die strijden voor hun PGB terwijl staatssecretaris van Rijn zegt dat het allemaal zo goed zijn. Van mensen die willen werken en aan de kant blijven staan omdat ze 50+ of arbeidsgehandicapt zijn. Tot ouders die hun kind gewoon naar school willen laten gaan, maar passendonderwijs alleen passend is op een niveau dat niet bij hun kind past. Nee, het is een rommeltje geworden met het kabinet dat zich graag als de grootste hervormers van de eeuw ziet. Het is tijd voor een koers waar mensen weer mensen mogen zijn en verschillen echt verschillen mogen zijn. Het is tijd voor menselijkheid en vooral voor het respecteren van mensenrechten die voor iedereen gelden en niet alleen voor mensen die het goed hebben! 

Van tafel en bed

De bed, bad, brood discussie brengt veel teweeg op Twitter en zeker ook omdat het in Den Haag tot een crisis leidt. De vraag die achter veel microfoons wordt gesteld aan de politieke duiders is "zit het kabinet er nog deze zomer?" en ik vermoed persoonlijk dat ze de zomer niet gaan halen. Waarom niet, nou eigenlijk is het heel simpel, het gaat hart tegen hart en niet alleen omdat het gaat om principiële kwesties als deze. Het gaat om meer, het gaat om een kabinet wat zeker nog wel plannen heeft maar het grootste deel al heeft afgerond. En bovenal de vraag of het ene 'grote plan' wat er nog ligt wel tot een eenduidige oplossing kan komen.....

Een van de belangrijkste plannen die er nog ligt is de hervorming van het belastingstelsel en dit is wederom een element waarin PvdA en VVD enorm van standpunt verschillen. De vraag hierin is of er wel een mogelijkheid is om een brug te bouwen tussen de grote verschillen. Want als rechtgeaarde liberale denkers wil de VVD uiteraard dat het bedrijfsleven de ruimte krijgt en niet te zwaar wordt belast, dat werken loont en dus dat de belastingen naar beneden moeten. Maar de PvdA wil als recht geaarde socialisten dat het bedrijfsleven niet teveel ruimte krijgt.

Het wordt een clash

Je kan er eigenlijk zeker van zijn dat het gaat botsen en daarbij is het duidelijk dat het geduld bij D66, een belangrijke gedoger, een beetje op begint te raken. Daarbij is de bed, bad.,brood discussie ook voor een van de andere gedogers ook een belangrijke principe kwestie. Want de ChristenUnie is daarin de partij waart het Christelijke principe 'naastenliefde' en 'schild voor de zwakkeren' als taak van de overheid belangrijke elementen vormen in de politieke keuzes die zij maken. Kortom, stel er zou een oplossing komen, dan is het nog maar de vraag of de gedogers op dat moment nog wel steun willen leveren ten gevolge van de keuzes of misschien gewoon zelfs omdat ze klaar zijn met het gerommel tussen de echtelieden die reeds van tafel en bed gescheiden lijken te zijn.

De vraag is niet of de clash komt, maar wanneer deze plaats gaat vinden. Zelf schreef ik al meermaals over de ter hand genomen zagen om elkaars stoelpoten in te korten en het wankele bestand nog een duwtje in de verkeerder richting te geven. maar de vraag is natuurlijk wanneer vallen ze om, en ja ik denk zelf dat ze de zomer niet gaan halen. 

Wanneer komt de val?

Als ik iets weet van de VVD is dat ze berekenend zijn, ze denken goed na over het nu en zeker waar ze naartoe willen. Dat was voor mij altijd iets waarin ik de VVD een prettige partij vond, want ze denken echt wel na ook al ben je het niet altijd eens met hun standpunten. Toch heb ik daar op het moment wel enige vraagtekens bij, want ze weten wel waar ze heen willen, maar zien ook dat ze op rechts electoraat verliezen aan de PVV en dat maakt dat ze ineens ook sprongen maken richting het extermer-rechtste spectrum. Dat merk je in de huidige discussie, de aangezwengelde discussie over het sluiten van de Europese grenzen voor vluchtelingen en opmerkingen als Rutte maakte over de dode Jihadisten.

Waar de VVD heen wil? Ze willen zeker rechts niet kwijt en dus lijkt het erop dat ze steeds meer rechtse standpunten zullen gaan overnemen om electoraat te behouden. Wat daarvan de gevolgen zijn: "steeds grotere verwijdering van het PvdA gedachtegoed" en daarmee is het einde van dit kabinet ingezet. Het einde aan twee stromingen die zo enorm verschillen en uitsluitend samen kunnen werken als men naar elkaar toe durft te stappen. En gezien de stappen op dit moment de andere kant opgaan, de VVD altijd verder denkt dan het nu ben ik ervan overtuigd dat wij voor deze zomer een bezoekje aan de Koning kunnen verwachten waarin Rutte het ontslag van zijn kabinet aan zal gaan bieden. 

De datum, daar doe ik geen uitspraken over.......

Bed, bad en brood

Het is weer zo ver, Den Haag is in crisis en het torentje is weer het terrein van topoverleg tussen de VVD en de PvdA die mijlenver uit elkaar liggen op een thema wat binnen de beiden achterbannen een heet hangijzer is. Na de zorgwet is dit het tweede thema waar crisis volgt op de tegenstellingen tussen de partijen. Toen onvoorzien, hoewel misschien gewoon genegeerd, nu iets wat je van mijlenver aan kon zien komen.

Ik heb er al een paar keer over geschreven, het blijft sinds 18 maart rommelen tussen de twee, beiden willen hun electoraat (kiezers) terugwinnen en dat heeft als gevolg dat de zaag ter hand is genomen. Waar Samsom aan de poten van Rutte zaagt, is het Rutte die op zijn beurt de poten van de stoel van Samsom stukje bij beetje probeert in te korten. En zo gaat het over en weer, thema's die voor beide partijen tot het terugwinnen van verloren electoraat kunnen leiden kunnen wel eens tot niet te repareren barsten gaan leiden en die gaan onvermijdelijk scheuren.

Toch niet vallen over bed, brood en bad?

Gisteravond twitterde iemand dat dit kabinet toch niet over een thema als dit kon vallen. Deze opmerking kan voor velen misschien als 'niet meelevend' worden beschouwd maar eigenlijk is het wel terecht. Het is een thema waar zeker aandacht voor nodig is omdat het een schrijnend probleem is voor de mensen die het betreft. Want je zal maar geen papieren hebben, illegaal zijn en niet terug kunnen naar je land omdat je weet dat je daar niet lang te leven hebt. Nee, dat gunnen we toch niemand zeker niet in de periode in aanloop naar 4 mei waar we denken over de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog en de slachtoffers van toen. 

Maar toch, het is een item wat wel duidelijk de verschillen tussen Rutte en Samsom bevestigd, de geslagen brug lijkt toch niet zo stevig meer te zijn als deze trots werd gepresenteerd. En zeker in combinatie met het verlies in de Eerste Kamer, het steeds breder moeten zoeken naar coalities maakt het een wankel geheel. En dan hebben we het nog niet eens over de debacles als Asscher die roept dat ING zijn uitzendkrachten schandalig behandeld, terwijl de Rijksoverheid precies het zelfde doet. Nee, dat maakt dat het vertrouwen bij kiezers niet bepaald kan worden teruggewonnen.

Hete hangijzers

Juist deze vele kleine opstapelingen maken dat hete hangijzers ineens ook zaken kunnen zijn die voor velen misschien als kleinigheden zouden gelden. Het kabinet is er nog niet uit en dat maakt het toch een groot issue in plaats van de kleinigheid die het misschien zou moeten zijn. Niet omdat deze mensen niet belangrijk zijn, maar omdat het iets is wat onze welvarende maatschappij toch gewoon op zou moeten kunnen lossen op een manier dat iedereen in ere blijft en het recht op een veilig heenkomen? 

Wat is er in Den Haag aan de hand?

Het ene idee na het andere vliegt door de ether, van het sluiten van de Europese grenzen voor vluchtelingen wat volledig indruist tegen het PvdA gedachtengoed indruist. Tot aan de PvdA die de kont tegen het TTIP verdrag en groeiende macht van multinationals lijkt gooien en daarmee de VVD tegen de haren in strijkt. Het lijkt erop dat de beide regeringspartijen elkaar aan het bestrijden zijn met de eigen speerpunten die voor kiezers van beide partijen de doorslag kunnen geven om toch weer terug te keren.

 

Het oogt als het kruisen van de degens, om te kijken wie het eerst het hazenpad kiest en dat terwijl Premier Rutte meermaals zo trots riep dat zijn regeerperiode de meest effectieve in jaren was. Toch groeien de barsten in zijn coalitie met de dag en de andere partijen staan aan de zijlijn in afwachting van wat er gaat komen. Dat terwijl de geplande hervorming van de belasting nog vorm moet krijgen als kers op de taart van Rutte. Wie zie hiervan gaan profiteren?

Het sausje wil niet binden

Terwijl staatssecretaris van Rijn ongeveer bedolven wordt onder de problemen met het PGB en deze niet op kan lossen, Dijsselbloem moet proberen de ABN AMRO bank in het gareel te houden maar deze blijkbaar niet eens durft tegen te spreken. Opstelten en Teeven als zijn gevallen over een bonnetje en de nieuwe minister van Veiligheid en justitie de Wet bescherming persoonsgegevens door het afvoerputje wil spoelen is er veel aan de hand in Den Haag.

Dat nog buiten de onderhandelingen die er zeker al plaatsvinden over het te hervormen belastingstelsel. Want ook dat heeft meer partijen nodig om door de Tweede en Eerste Kamer te komen, immers het machtsveld is verbreed omdat de kiezers de politieke werkelijkheid een andere vorm hebben gegeven. De grote machtsbasis van de grote partijen is weg, de burger is versnipperd alsof het liberalisme met ruimte voor de eigen ik de burger hebben aangezet om te kiezen voor eigen principes in tegenstelling tot strategische keuzes. Want juist die strategische stemmen hebben geleid tot dit kabinet, van links en rechts in een sausje wat toch niet geheel lijkt te willen binden….

Is er genoeg lijm?

Wat er de komende maanden gaat gebeuren, het lijkt erop dat het sausje zo slecht wil binden dat het misschien wel gaat ontbinden. Daarmee kan het best eens gaan voorkomen dat het probleem met de PGB nog wel even blijft bestaan omdat hier geen ruimte meer voor is. Of dat er toch een noodoplossing komt en er na een paar manden weer een herziening komt omdat er toch een nieuwe regering gaat komen. Het is en blijft voorlopig nog even afwachten wat er gaat gebeuren, want de barsten worden steeds groter, maar de lijm lijkt nog voorradig alleen is de vraag hoeveel lijm er nog is………

De een zijn dood....

Het is een bekend spreekwoord, de 'de een z'n dood is de ander z'n brood' en ook in de politiek lijkt dit op het moment goed te scoren. Waar Rutte tijdens de campagne voor de Provinciale Staten Jihadisten de dood in wenste op het moment dat Wilders afwezig was. Komt er na de verkiezingen, die toch nog de VVD als grootste in de Eerste Kamer lieten, een notitie voorbij die het vluchtelingenvraagstuk benoemd. En wederom gaat de VVD een PVV standpunt op de eigen manier, met vriendelijke uitleg waarom, te lijf met een eigen VVD oplossing. Hoewel eigen oplossing?

De analyse van de VVD snijd zeker hout, opvang in de regio is altijd beter, het maakt terugkeer makkelijker als dit tot de uiteindelijke mogelijkheden behoort. En ja, met vluchtelingen die in gammele bootjes de Middenlandsezee oversteken, komen zeker ook de onwelkome radicalen binnen. Hoewel de Imams die haat prediken ook gewoon het vliegtuig pakken op uitnodiging van die of gene en dus ook jongeren uit Europa van hun haat tegen het Westen kunnen overtuigen. Kortom, het zit echt niet alleen in de bootjes, dus laat u niet in het bootje nemen,

Meer aan de hand

De VVD heeft ervaren dat de uitspraken over Jihadisten scoren, ze zijn er niet op afgestraft in de verkiezingen. Ze hebben er mogelijk zelfs PVV twijfelaars mee terug kunnen winnen. Nu gaat de VVD nog een stapje verder met de 'toevallige' nota over vluchtelingen. En nee hoor, zo'n nota komt echt niet uit de lucht vallen, Het schrijven vraagt de nodige tijd, het nodige onderzoek en natuurlijk ook intern het nodige overleg. Want de VVD gaat natuurlijk niet over een nacht ijs.

Wat is er dan aan de hand, nou mijn eerste ingevingen waren eigenlijk: onstabiel, wiebelen, omvallen. En ja, dan doel ik dus op de val van het kabinet, wat natuurlijk niet te overduidelijk zichtbaar mag worden. Maar waarom anders kiest een partij, ja het lijkt na alle bonnetjes niet zo, als de VVD voor zo'n thema om de coalitiepartner zo tegen de haren in te strijken?

Als ze vallen?

De VVD wil uiteraard niet zelf het kabinet laten vallen, want de partij die opstapt is altijd de partij die dit met zetels moet bekopen. Dus de VVD laat die eer graag aan de PvdA die toch al de klappen krijgt. Hoe kan je dat beter doen dan door de knuppel het hoenderhok in te gooien, en dan uiteraard een knuppel die de meeste pijn doet bij de kiezers van die andere partij? Dat is in het geval van de PvdA uiteraard de sociaal betrokken mens, de vluchteling en/of allochtone kiezer, een groep die nu al zwaar teleurgesteld is in de partij, in het hart te raken.

Voor wie het nog niet kan volgen, door de nota van de VVD komt de PvdA stevig onder druk te staan bij haar achterban. Deze zelfde achterban die al veel pijn heeft ondervonden van dit regeringsbeleid, en dan vooral van de VVD input van dit beleid. De VVD heeft duidelijke het gevoel dat zij een momentum hebben gecreëerd, een momentum om te profiteren van de angst en onrust in de samenleving die mede is veroorzaakt door het groeiende Jihadisme. 

Iconisch om je heen meppen!

De VVD campagne, is gericht op om je heen meppen
omdat de ander niet doet wat je wilt!

Het is een bijzondere campagne, een campagne waarin diverse VVD politici door de mand vallen over bonnetjes die bananenschillen blijken te zijn. Met een premier die keer op keer roept dat hij vertrouwen heeft in zijn mensen. Hoe kan het dat Rutte die stevig om zich heen mept omdat het CDA niet doet wat hij wil (klinkt i.d.d. een beetje narcistisch) in zijn wekelijkse gesprek als minister president bij de NOS.

In een week waarin Teeven bijna stampend toch zijn gelijk met de wereld moest delen, omdat hij alles had gedaan voor volk en vaderland. Maar daar toch over struikelde omdat zijn minister de Tweede Kamer verkeerd had geïnformeerd. Hoor je keer op keer de spotjes voorbij komen dat het dankzij de VVD zoveel veiliger is geworden. Waar Rutte het wekelijkse gesprek met de Minister President bij de NOS als zijn persoonlijke campagne blok gebruikt behalve als het over topsalarissen gaat. En waarop op zaterdagmorgen minister Schippers in De Telegraaf o.a. de onderwereld beschuldigd van een complot tegen de VVD.

Campagne 

In een tijd van campagne worden ver veel zaken geroepen, als campagnedier ben ik me daar zeker van bewust. Maar dit iconische om je heen meppen, dat is geen campagne meer, dit klinkt eerder alsof de hele wereld tegen de VVD is. Dat de VVD het slachtoffer is van het CDA wat een eigen koers vaart en zich gelukkig stevig hersteld van de grote verliezen uit het verleden. En ja, daar varen we bij het CDA wel bij. Zeker nu de VVD uit naam van Schippers gaat roepen dat er sprake is van een groot VVD complot, wat vast en zeker over veiligheid zal gaan. Want ja, dat is nog zo ongeveer het enige speerpunt dat de VVD over heeft gehouden van de grote plannen van weleer.

Waar is die ouderwetse campagne, waarin de oppositie gezamenlijk maar ieder met zijn/haar eigen programma van de coalitie onderuit haalt. Nee, ook dat is er niet te vinden ondanks dat Pechtold zeker zijn best deed in de afgelopen debatten. Maar het blijft allemaal toch wat mager, het gaat niet om de thema's die spelen in de provincie, nee het gaat over terrorisme en over zorg, over de werkloosheid en economische groei.

Er is echt nog een oppositie

CDA stemt in met geamendeerde wetten, maar dat
verteld de VVD campagne u dan net niet.

Het feit dat de VVD zo hard uithaalt naar het CDA laat zien dat er zeker nog wel een oppositie is. Want waar de VVD enerzijds social media overstroomd met het het feit dat het CDA met 91% van de door de coalitie aangedragen wetten instemt, stemt het CDA hier pas mee in als de wetten geamendeerd zijn en dus aangepast ten opzichte van de ingediende voorstellen. Dit laat zien waarom het CDA niet wil tekenen bij het kruisje, want plannen moeten gewoon goed doordacht zijn en dat geldt zeker voor nieuwe wetgeving.

Als CDA'er die met een kritische blik naar de eigen partij kijkt, ben ik blij met de huidige koers. Het niet van te voren tekenen bij het kruisje en telkens weer moeten onderhandelen over het opnemen van de eigen wensen. Maar wetgeving bekijken op de basis, is het goed dan stemmen we in. Is het slecht dan amenderen we het en als die wordt geaccepteerd dan gaan we akkoord. Als lid ben ik daar trots op, net als dat bijvoorbeeld GroenLinks dit doet. Ook zij nemen wetten in beschouwing en kiezen dan of ze er wel of niet mee instemmen.

Is er wat te kiezen?

Aanstaande woensdag is er echt wat te kiezen, kiezen voor het behoud van de huidige koers of kiezen voor terug naar de basis. Waarin niemand bang hoeft te zijn voor een onbestuurbaar land omdat de coalitie geen meerderheid meer heeft in de Eerste Kamer, nee het gaat weer terug naar hoe het hoort. Wetgeving moet goed zijn, anders komt het niet zonder meer door de Eerste Kamer en dan komt er misschien wel weer een AMvB (Algemene Maatregel van Bestuur) voorbij als de coalitie zijn zijn niet krijgt. Maar dan weet je ten miste dat het komt omdat ze hun zin niet krijgen.

Dus ga woensdag naar de stembus, laat je hart spreken en laat je niet bang maken door complottheorie of onbestuurbaarheid. Want Nederland is nooit onbestuurbaar geweest omdat de Eerste Kamer gewoon zijn werk deed. Want je weet vast nog wel dat het vroeger met toetsing ook nooit problemen met bestuurbaarheid heeft opgeleverd. 

Snapt u het nog?

Hoeveel mensen zullen nu nog begrijpen wat er speelt in Den Haag? VVD’ers die met bonnetjes klooien terwijl je als burger door de belastingdienst of het UWV keihard wordt gestraft om iets foutief indienen of niet helemaal eerlijk vertellen. Van de PGB houders die zelfs de boodschappen niet meer kunnen betalen omdat het nieuwe systeem hopeloos faalt en dus niet eens een bonnetje meer kunnen krijgen. Want op de pof, dat kan ook niet meer tegenwoordig.

De val is hard

Het is pijnlijk om te zien, hoe hard juist het duo Opstelten en Teeven zich opstelden tegenover fraudeurs die keihard moesten worden aangepakt en dan zelf uitglijden over een bonnetje. Het doet bij mij de vraag rijzen of pitbull Fred wel helemaal eerlijk is geweest tegenover ome Ivo. En ja, de arme Ivo die nu zijn politieke carrière moet afsluiten over een bonnetje, wat een bananenschil bleek te zijn.

Voor al die burgers die aanlopen tegen de knelpunten in het beleid is de val van de VVD politici iets om bij te lachen, grinniken en vast en zeker ook een bepaalde mate van leedvermaak. Immers, waar zij de harde gevolgen van het beleid voelen is dat in elk geval geen publieke val van een iets te hoog opgetrokken zeepkist.

De kloof dichten

Waar voor Teeven er vast wel weer ergens een kans opduikt, omdat hij binnen de VVD nog steeds een populaire persoon is, is er voor de mensen die met de PGB zitten te tobben of in de WWB als paria’s worden beschouwd geen positief vooruitzicht in beeld. En juist daar, daar ligt de grote kloof tussen politiek en de gewone burger die de gevolgen van het beleid voelen.

 

Naast de vraag hoe integer politici nu wel of niet zijn, is er een nog belangrijkere vraag. Hoe kan de politiek de huidige kloof dichten tussen de burgers en het Haagse, provinciale of gemeentelijk pluche? Hoe kunnen politici weer gewoon over straat zonder dat zij keer op keer moeten uitleggen wat hun partij nu doet aan de problemen zoals deze binnen de VVD spelen?

In de spiegel kijken

Wat mij betreft is het tijd voor wat nieuwe inzichten in de politiek, voortvloeiend uit het Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen, waarbij er meer oog moet komen voor burgers en bedrijven (externe-stakeholders), de politici zelf (interne stakeholders) en natuurlijk een duurzaam perspectief voor politiek als instrument voor het behoud van de deomocratie.

Wat betreft het hele integriteitsverhaal is er een belangrijke oplossing denkbaar, waarbij ik eigenlijk vanuit bedrijfskundig perspectief kijk naar een soort vertrouwenspersoon in de vorm van een integriteit-coach. Iemand waar je als politicus je vragen neer kan legen, je twijfels en zeker ook mogelijke fouten kan melden. Waar vervolgens intern wordt bekeken hoe hiermee moet worden omgegaan en waarbij de optie met de billen bloot gaan, zeker een belangrijk onderdeel van vormen.

Dan de kwestie van vertrouwen, hierbij speelt zeker het oppakken van integriteitsvraagstukken een belangrijke rol. Hierbij komt ook weer een interessant perspectief kijken vanuit het bedrijfskundige denken. Want waarom geen maatschappelijk jaarverslag van een politieke partij? Een verslag waarin je als partij reflecteert op het afgelopen jaar, problemen (dus ook integriteitskwesties en hoe deze zijn afgehandeld) benoemd en ook de gevonden oplossingen beschrijft. Waarin je tevens je vooruitzichten voor het komende jaar kan presenteren en waar je in een later stadium ook zeker op terug kan vallen als het gaat om (her)nieuw(d)e inzichten of misschien zelfs om complete koersverandering.

Betrouwbare overheid

Burgers willen een betrouwbare overheid en daarvoor zal het ten eerste zeker van de politiek moeten komen. Eerlijke verhalen, problemen erkennen en bovendien de oplossingen nader verklaren aan de kiezers. Dat zou een mooie stap naar een open en integere politiek kunnen zijn!