Weten wat er leeft!

Veel mensen zullen het vast herkennen, uit Den Haag wordt iets geroepen en je denkt 'Hallo, weet u nog hoe ons leven eruit ziet?' En ook ik heb deze reactie meer dan eens, vooral vrijdag kon ik me er niet van ontdoen. Simpelweg omdat ik snap dat die agenten minder weekenden willen werken, hun gezin kunnen onderhouden in deze 'dure' tijden, etc. 

Wat mij vrijdag echter het meest tegen de borst stootte was de opmerking van Rutte, hij vond het cao bod genereus en bovendien dreigde hij het geld wel ergens anders aan te besteden. Ja, blijkbaar snapt Rutte zo slecht waarom deze agenten staken dat hij overgaat tot chantage, daarom blijf ik ook bij mijn Tweet vanmiddag:

"Ik zeg, als je je burgers niet meer snapt is het tijd om de politieke arena te verruilen voor het gewone leven, @MinPres u dus ook!"

Want ik vind het schrijnend om te zien dat Rutte het ene moment uitroept dat het ook tijd wordt dat de werklozen gaan profiteren van de economische groei, terwijl hij in de zelfde persconferentie geen feeling kan tonen voor de agenten die ook zijn veiligheid bewaken.

Verkiezingsretoriek?

Het voelt een beetje alsof we in verkiezingstijd zitten, als je de minister ineens hoort meeleven met werklozen, oh ja het zijn trouwens werkzoekenden meneer Rutte. Want het was ook die minister president die tijdens het VVD congres aangaf dat mensen niet actief genoeg naar werk zoeken als ze werkloos raken. Hij beschuldigde mensen ervan eerder voor een WW aanvraag in de rij te staan dan voor een nieuwe baan.

Deze opmerkingen, zowel richting werkzoekenden als agenten, onderwijzers, ambulancepersoneel, etc. laten zien dat Rutte zijn feeling met de gemiddelde Nederlander  verloren heeft, dat misschien zelfs veel van zijn ministers het gevoel met de burger verloren zijn. Vooral omdat er zoveel zaken spelen, van PGBalarm tot aan stakende agenten, nee het kan niet meer worden afgedaan als een 'een paar zeurende mensen'

Op de schop

Het spijt me voor alle mooie plannen en zoete koekjes die nu moeten komen dankzij het 'geweldige' beleid dat 'ons' de crisis heeft uit geloodst. Meneer Rutte de burgers kunnen niet meer wachten op zoete koekjes van een kabinet wat niet snapt dat mensen hun zorg, hypotheek of wat dan ook niet meer kan betalen en daarom oproept tot het eindelijk uitbetalen van het PGB, of die werkloze eerst WW aanvraagt om naast zijn/haar baan ook niet het huis te verliezen.

Nee, het is nu echt tijd voor een kabinet wat meer feeling heeft met de inwoners, en dan wel alle inwoners waar zij ook vandaan komen. Want als ik nu toch bezig ben, u draagt ook niet bij aan een oplossing voor al die galspuwende mensen die in navolging van meneer Wilders 'eigen volk eerst' sentiment mensen op de vlucht voor dood en ellende de dood in wensen.

Mijn Nederland:

Er is veel te doen in Nederland, bouwen doe je samen met iedereen die zijn handen uit kan steken, hand in hand met elkaar, wie of wat je ook bent!

Basisinkomen is zo gek nog niet!

Eigenlijk vond ik het altijd maar een discussie voor links, de discussie over het basisinkomen en daarmee het uitdelen van 'gratis geld.' Toch is de discussie eigenlijk helemaal niet zo links, maar zou draagbaar moeten zijn van het compleet linkse tot het compleet rechtse politieke spectrum. Vooral als je het basisinkomen vanuit verschillende perspectieven, behorende bij die politieke visies, bekijkt. Daarom vandaag eens een blik in het basisinkomen vanuit diverse politieke standpunten.

Liberaal

Vanuit het liberale denken heeft de burger een eigen verantwoordelijkheid, moet de overheid zich zo min mogelijk bemoeien achter de voordeur van zowel ondernemer als burger. Het idee is, dat als er de ruimte is om je te ontwikkelen, iedereen een gelijke kans heeft om mee te doen. Maar misschien wel het meest interessante om vanuit liberale hoek te pleiten voor een basisinkomen is dit: liberalen wensen een kleine, slagvaardige overheid met zo min mogelijk regels en regelingen. En juist daar komt het basisinkomen om de hoek kijken, en is er tevens een relatie tot de eigen verantwoordelijkheid.

Want het basisinkomen is gegarandeerd, een regeling zonder allerlei aanvullende regelingen voor verschillende doelgroepen, inkomensgroepen en zo meer. Kortom, je haalt veel schijven weg. Bovendien biedt het basisinkomen de mogelijkheid om juist die eigen verantwoordelijkheid op te pakken, dat kan zijn om zorg te verlenen aan een familielid, tot aan het (bij)scholen om aan een baan te komen. Waarmee de burger dus eigenlijk een brede individuele vrijheid krijgt, precies waar het liberalisme zo sterk aan hecht.

Socialisten

De socialisten hechten grote waarden aan een verzorgingsstaat, waar de burger een vangnet heeft en inkomens zo eerlijk mogelijk worden verdeeld. Het idee erachter is de aanpak van armoede en het wegnemen van verschillen op basis van afkomst, mogelijkheden, etc. Door de inzet op het basisinkomen wordt er vorm gegeven aan deze eerlijke kans, het zou vanuit de socialistische visie als verzorgingsstaat kunnen worden gepresenteerd en bovendien worden er geen straffen opgelegd aan mensen die 'pech' ervaren in het leven. Daarbij biedt het basisinkomen dus de basis om te functioneren in de maatschappij en daarmee ook de mogelijkheden om vrijwilligerswerk en zorg voor gezin en of (zieke) familieleden te combineren.

(Christen)democraten

Vanuit de christelijke traditie is de overheid het schild voor de zwakkeren, vanuit de democratische gedachte (het politieke midden) is de overheid er om burgers te faciliteren met een goede basis om deel te nemen aan de maatschappij. Het is dan ook niet voor niets dat bijvoorbeeld het CDA sterk inspeelt op de rol van de samenleving en de vormen van samenleven om onderling problemen op te lossen en elkaar te ondersteunen. En dat D66 zich zo sterk inzet op onderwijs, immers onderwijs is de basis om je op de arbeidsmarkt te kunnen manifesteren.

Voor beide partijen, die overigens ook de wens tot een kleinere, slagvaardige, overheid hebben is het basisinkomen zeker ook een interessant perspectief. Het zou bij kunnen dragen aan het terugbrengen van onnodig ingewikkelde en daarmee kostbare regelingen om de sociale minima te ondersteunen en daarmee de overheidsuitgaven terug te dringen. Bovendien zijn beide partijen ook voor een simpeler belastingstelsel, wat ze delen met de liberalen, en ook het basisinkomen kan daar een onderdeel in vormen. Immers, minder regelingen = minder belastingschijven en bovendien fiscale regelingen voor particulieren.

De groenen en de 'kleine' christelijke partijen

Dan gaan we even langs bij het 'groene hoekje' van Groen Links en PvdD, welke beide zeker ook iets met het socialistische denken hebben. Maar daarbij ook sterk inzetten op een duurzame samenleving, wat zeker ook samenhangt met minder regelingen en ingewikkelde systemen. Daarbij sluit het beginsel van het basisinkomen zeker ook aan. Want minder regelingen, een sociaal vangnet voor de mensen die het niet redden in een maatschappij waar werk een andere lading zal krijgen door de ontwikkelingen. Is die vast en zeker een aansluitend idee.

Dan tot slot de 'kleine' christelijke partijen, waar zij het denken van het CDA delen als het gaat om de overheid als schild voor de zwakkeren, staat bij deze partijen het 'traditionele' gezin centraal. En juist daar ligt in de huidige economie een groot probleem, want ook steeds meer vrouwen uit de SGP achterban zijn genoodzaakt om te werken en hebben daardoor minder tijd voor de door hen traditioneel uitgevoerde sociale taken als zorg voor gezin, ouderen en (zieke) familieleden. 

Voor ieder wat wils

Eigenlijk is het dus wel leuk om te constateren dat eigenlijk dus elke partij wel een reden zou moeten hebben om voor een basisinkomen te stemmen en misschien is dat dan ook wel de reden dat ik van een aanvankelijke tegenstander (met in het achterhoofd de kosten) tot een voorstander ben geworden. Want het terugbrengen van regelingen, het versimpelen van het belastingstelsel en het vervangen van al die ingewikkelde verschillende aanvragen voor sociale regelingen zouden een stuk minder kostbaar worden door het invoeren van het basisinkomen. Bovendien zou er meer geld overblijven voor gemeente om mensen die het echt niet zelf kunnen, toch naar werk te helpen! 

Voor meer informatie over het basisinkomen bekijk deze aflevering van Tegenlicht

De Haagse stolp

Er lijkt weer eens een groot verschil te zijn tussen de Haagse werkelijkheid en die van de mensen die de beleidsvoering ervaren of uitvoeren. Waar het in de media vooral over de banken gaat speelt er op de achtergrond de strijd om de arbeidsmarkt, en wel de achterkant van de arbeidsmarkt. De plaats waar langdurig werklozen, na een lange WW periode in de Bijstand vallen, waar mensen die na een WW periode geen recht op Bijstand hebben of mensen gewoon überhaupt geen recht op Bijstand hebben.

De verwachte werkloosheid voor 2015

De strijd aan die achterkant van de arbeidsmarkt is heftig, van werkgevers die banen moeten realiseren en daar eigenlijk niet het nut van zien. Van mensen die na een lange periode van werkloosheid een baan accepteren op een lager niveau en de werkgever daar de vruchten van plukt. Tot aan de arbeidsmigranten die de baantjes nemen die eigenlijk niemand wil en daarmee ook weer bijdragen aan de verdringing. Het is druk daar achteraan in de rij, mensen moeten zich inzetten om te werken maar de teleurstellingen blijken toch te groot, de desillusie misschien nog wel groter….

Participatiewet

De Participatiewet biedt gemeenten brede kaders om vorm te geven aan de instroom van mensen met een beperking of andere vorm van achterstand op de arbeidsmarkt uit de Bijstand. Maar de vraag is of deze beleidsvrijheid misschien niet een beetje te ver gaat, van re-integratie die vooral gericht is op productie draaien in de gemeente Apeldoorn tot aan gemeenten die alleen de best plaatsbaren uit de bakken pikken om goede sier te maken en budgetten veilig te stellen. Ja, het is dringen aan de achterkant. Laat staan dat je tot die groep hoort die ergens tussen de 500.000 en misschien wel bijna 1,5 miljoen mensen bevat die met een beperking thuis zitten en geen uitkering ontvangen, klop dan maar eens aan bij je gemeente…

Werkloosheid

De werkloosheid is groot, daar ben ik het met de minister en staatssecretaris eens. Toch is er iets fundamenteels mis als het gaat om de huidige wetgeving die kansen moest bieden. Want gemeenten krijgen kleinere budgetten en zetten die het liefste in voor mensen die ze het snelste aan het werk denken te kunnen helpen, ongeacht of dit nu tot verdringing leidt. Vooral omdat gemeenten denken dat die mensen dan vanzelf wel weer naar een hogere functie doorstromen.

Daar zit echter een groot verschil tussen de Haagse stolp en de realiteit van de arbeidsmarkt. Want het is echt moeilijk om, ondanks je hoge opleiding, vanuit een laaggeschoolde baan door te stromen naar een hogere functie. Daarin is Nederland toch echt het land waar een dubbeltje een dubbeltje blijft en een kwartje een kwartje. Want van een kwartje een dubbeltje worden is nog steeds makkelijker dan van een dubbeltje een kwartje worden en het huidige beleid draagt daar niets aan bij.

Grotere koek?

De koek moet groter, maar het probleem is dat er dan
ook meer kruimels naast vallen en dus meer mensen
buiten de boot!

Rutte zegt keer op keer dat de koek groter moet worden, maar de vraag is of deze koek nog wel echt gaat groeien. En bovendien, wie heeft er profijt van die groei als die er wel zou komen. Het zijn niet de talenten die tussen wal en schip zijn gevallen door de crisis en dat is  verspilling en tevens een hap uit de koek van Rutte. Het zijn niet de mensen aan de onderkant van de arbeidsmarkt die moeten knokken om een plaatsje op de arbeidsmarkt en straks misschien wel 3 banen nodig hebben om rond te komen. Nee, het zijn de mensen aan de top die hun salaris verhogen en tegelijkertijd het lef hebben om uitzendkrachten de deur te wijzen om de nieuwe Ontslagwet die hen geld gaat kosten!