De VVD wenst.....

Nu Rutte2 een beetje lijkt te zijn uitgeregeerd, komen er steeds meer krassen op het mooie spiegeltje wat ons werd voorgehouden. Of het nu gaat om mensen in de Bijstand, vluchtelingen, het klimaat, de grote verschillen tussen beide partijen worden steeds meer zichtbaar en vooral ook de problemen drijven steeds meer aan de oppervlakte. Waar de een hoopt dat deze regering snel klaar is, zijn er natuurlijk ook mensen die deze regering graag zien blijven......

Het aantal mensen wat de coalitiepartijen steunt neemt steeds verder af, het schommelt ergens net boven de 30 zetels in de peilingen en dat is extreem laag. Het is vooral de PvdA die de klappen krijgt en eigenlijk is dat ook niet zo verbazend als je het van een afstandje gaat bekijken en dat is precies wat ik vandaag doe.

Meer mensen moeten gaan werken, een grote wens van de VVD die de Bijstand als een kostenpost ziet en de WW als luxe. Ten minste, zo komt het wel over op de mensen die ermee te maken krijgen.
Wat de VVD zich niet lijkt te realiseren is dat mensen in de Bijstand niet zo makkelijk aan het werk komen, het is misschien ook wel logisch dat zij dat niet herkennen. Want de gemiddelde VVD'er heeft een goede baan, een mooi netwerk en met een beetje geluk ook bovengemiddeld inkomen. Kortom, een belevingswereld die volledig afwijkt van mensen met een Bijstandsuitkering of beperkte scholing die in de WW terecht komen.

De gemiddelde PvdA kiezer kan zich wel met deze mensen identificeren en dat is niet zo gek, want uit onderzoek van het NIBUD blijkt dat veel middeninkomens het net zo of zelf nog krapper hebben dan mensen in de Bijstand. Zij zien de effecten van het beleid en zien dat werken je nog verder in de problemen brengt als je uit de schulden of financiële malaise wilt komen.

Natuurlijk zijn er ook VVD'ers die te maken krijgen met het verlies van een baan, ja die gaan zoeken en vinden met een beetje geluk door het goede netwerk weer snel een baan. Toch is dat niet te vergelijken met mensen die niet over een dergelijk netwerk beschikken, zeker niet als mensen daarbij ook nog financieel enorm krap zitten. Want ook een netwerk onderhouden kost je geld, je moet op diverse evenementen aanwezig zijn, dat kost reisgeld en natuurlijk ook een investering in zaken als kleding, etc.

Is er een weg uit deze malaise, tussen mensen die wel willen maar niet door de barrières heen kunnen breken, en de wensen die bijvoorbeeld de VVD heeft?
Natuurlijk zijn er oplossingen mogelijk om veel van dit soort problemen op te lossen, maar misschien zit hem daar wel het echte probleem. Het zijn de middeninkomens, de mensen die hard werken en ergens tussen de 30.000 en 45.000 euro per jaar verdienen, de glazenwasser, de verkoper, de CV monteur, de timmerman, de verpleegster, etc.

Het zijn de mensen die Nederland draaiende houden, mensen die nu staken voor betere cao's en roepen om minder lasten. Het zijn de mensen die als ze hun baan verliezen geen verhuizing kunnen veroorloven omdat ze geen ander huurhuis kunnen vinden of omdat ze hun huis niet kunnen verkopen of geen nieuwe hypotheek meer kunnen krijgen, om vervolgens het verwijt te krijgen dat ze niet mobiel genoeg zijn voor de arbeidsmarkt. Het zijn de arbeidsgehandicapten die zich suf solliciteren maar niet meetellen voor de 100.000 banen en bovendien geen uitkering hebben en ga zo nog maar even door.

Aandacht voor mensen, waar is die gebleven?
Dat is de vraag die ik me de laatste tijd meer en meer stel, en met het slinken van de PvdA, het beperkte terugvallen van de VVD is deze eigenlijk al beantwoord. Want het beleid vergeet de mensen, of het nu gaat om de PGB's die mensen niet uitbetaald krijgen en waardoor verzorgenden dus al maanden niet worden betaald. of dat het gaat om de kinderen die onvoldoende begeleiding krijgen met de invoering van het Passendonderwijs?

Er liggen zoveel problemen waarbij de mens centraal zou moeten staan en te veel wordt gekeken naar de kosten. Wat mij betreft was de opmerking die deze week voorbij kwam echt het toppunt, want leven we echt in een land waarin je vrees moet hebben voor je zorgverzekering als je een gehandicapt kind krijgt? Dat is toch het teken aan de wand dat de mens niet meer centraal staat, maar dat het gaat om de kosten die een mens met zich meebrengt?

Sta eens even stil.......

Er zullen vast mensen over mij heen vallen als ik dit schrijf, maar toch ik kan het niet laten, want ik maak me zorgen en niet zo'n klein beetje ook. Weten we het nog, de Joden die de schuld kregen van de economische crisis in de jaren '30, weten we het nog dat er miljoenen mensen zonder proces zijn afgevoerd omdat ze Joods, Roma of homofiel waren? Weten we het nog?

Rechtsextremisten in Duitsland, ze zijn er nog steeds!

Met het belagen van vluchtelingenopvangplekken in Dresden komt het beeld bij mij terug, het beeld van boeken die ik las over de Kristallnacht, over knokploegen die de menigte ophitsten omdat zij een groep de schuld gaven van alles wat er mis ging. En ook nu, nu gebeurt het gewoon weer en nee, niet meer zo stiekem. Mensen komen er openlijk vooruit, mensen die de vluchtelingen de schuld geven van ouderen die onvoldoende zorg krijgen, vluchtelingen die de schuld op zich krijgen van de afbraak van een sociaal stelsel wat in de vorige eeuw zo zorgvuldig is opgebouwd.

Afschrikwekkend

Ik voel telkens weer een plaatsvervangende schaamte als ik de berichten op social media lees, mensen die de ander de verdrinkingsdood wensen. Mensen die weigeren te snappen dat leven in een Turks of Libanees vluchtelingenkamp geen pretje is. Mensen die niet snappen dat uitzichtloosheid, reddeloosheid en vooral ook een leven met amper brood op de plank niet iets is waar je jaloers op hoeft te zijn. En dan, dan schuiven we alles gewoon maar af, want de regering die geeft toch gewoon geld aan die ander?

Het is dom, heel dom om dat zomaar te zeggen. Want de UNHCR, het Rode Kruis en anderen vragen niet voor niets om meer steun omdat er onvoldoende geld is om de vluchtelingenkampen te voorzien van voldoende voedsel, kinderen die werken omdat ze anders geen eten kunnen kopen en ouders die met tranen in de ogen af moeten zien van school en daarmee alle perspectieven op een beter leven. Wat zou jij doen als je in zo'n kamp zou leven?

Ik zou oversteken

Ik geef het eerlijk toe, ik zou de eerste de beste boot pakken naar een plek waar wel perspectieven zijn, ook al zijn die perspectieven door andere voorgangers misschien behoorlijk opgeblazen, alles beter dan een kamp met uitzichtloosheid. Dan liever knokken in een onbekend land, vol onbekende mensen die een onbekende taal spreken, want ik zou mijn kind liever opnieuw laten beginnen in een nieuw land met een nieuwe taal dan dat zij moet leven in ellende en op een plek waar gevaar elke dag op de loer ligt.

En wat ik dan zou meenemen als ik vertrek, zeker wel mijn mobieltje als life-line naar de mensen die ik daar achterlaat. Dat ding wat betekent dat je je geliefde familie kan vertellen dat je het hebt gehaald, dat je OK bent en dat je dan verteld dat je kan beginnen aan een nieuw leven. Ja, ik zou mijn mobiel vast en zeker ook meenemen.....

Eigen volk eerst!

Voor al die mensen die hiervan genieten, die gelukkig worden van Wilders opmerkingen en smullen van artikelen als in Esevier dat de verhalen van vluchtelingen ontkracht. omdat zij op hun weg uit de uitzichtloosheid van vluchtelingenkampen technisch gesproken geen vluchtelingen meer zijn. Voor al die mensen die vluchtelingen de schuld geven van de afbraak van ons sociale stelsel. 

Blijven we stilstaan of leven we zonder schaamte verder
zonder om te kijken naar wat er om ons heen gebeurt?

Die mensen moeten zich realiseren de we in Nederland ook minder uitgeven aan noodhulp, dat ook wij debet zijn aan het feit dat mensen vluchtelingenkampen ontvluchten in de hoop op een betere toekomst. En bovendien moeten zij zich realiseren dat ze geen haar beter zijn dan de mensen die na de kristallnacht zonder schaamte door de straten liepen, dat zij hun eigen moeiten en problemen in de maatschappij afschuiven op 'die ander' en niet de hand in eigen boezem durven steken. 

En ja, ik ben misschien wrang in mijn stelling, maar de afbraak van de sociale zekerheid heeft niets te maken met vluchtelingen, het steeds verder beknibbelen op zorg heeft niks te maken met vluchtelingen, etc. Want die politieke keuzes werden al gemaakt voor de echte grote vluchtelingenstroom opgang kwam, deze keuzes gingen gelijk op met het bezuinigen op noodhulp en ontwikkelingshulp. Deze keuzes, heeft elke VVD en PvdA stemmer te danken aan zijn stemvoorkeur en elke PVV'er te accepteren als het gevolg van een democratie waar je zelf zo in zegt te geloven. Een democratie gaat niet over 'eigen volk eerst' want daarvoor heb je een dictator nodig en we zijn toch wel wijzer dan dom achter de grootste schreeuwer aan te lopen?

Weten wat er leeft!

Veel mensen zullen het vast herkennen, uit Den Haag wordt iets geroepen en je denkt 'Hallo, weet u nog hoe ons leven eruit ziet?' En ook ik heb deze reactie meer dan eens, vooral vrijdag kon ik me er niet van ontdoen. Simpelweg omdat ik snap dat die agenten minder weekenden willen werken, hun gezin kunnen onderhouden in deze 'dure' tijden, etc. 

Wat mij vrijdag echter het meest tegen de borst stootte was de opmerking van Rutte, hij vond het cao bod genereus en bovendien dreigde hij het geld wel ergens anders aan te besteden. Ja, blijkbaar snapt Rutte zo slecht waarom deze agenten staken dat hij overgaat tot chantage, daarom blijf ik ook bij mijn Tweet vanmiddag:

"Ik zeg, als je je burgers niet meer snapt is het tijd om de politieke arena te verruilen voor het gewone leven, @MinPres u dus ook!"

Want ik vind het schrijnend om te zien dat Rutte het ene moment uitroept dat het ook tijd wordt dat de werklozen gaan profiteren van de economische groei, terwijl hij in de zelfde persconferentie geen feeling kan tonen voor de agenten die ook zijn veiligheid bewaken.

Verkiezingsretoriek?

Het voelt een beetje alsof we in verkiezingstijd zitten, als je de minister ineens hoort meeleven met werklozen, oh ja het zijn trouwens werkzoekenden meneer Rutte. Want het was ook die minister president die tijdens het VVD congres aangaf dat mensen niet actief genoeg naar werk zoeken als ze werkloos raken. Hij beschuldigde mensen ervan eerder voor een WW aanvraag in de rij te staan dan voor een nieuwe baan.

Deze opmerkingen, zowel richting werkzoekenden als agenten, onderwijzers, ambulancepersoneel, etc. laten zien dat Rutte zijn feeling met de gemiddelde Nederlander  verloren heeft, dat misschien zelfs veel van zijn ministers het gevoel met de burger verloren zijn. Vooral omdat er zoveel zaken spelen, van PGBalarm tot aan stakende agenten, nee het kan niet meer worden afgedaan als een 'een paar zeurende mensen'

Op de schop

Het spijt me voor alle mooie plannen en zoete koekjes die nu moeten komen dankzij het 'geweldige' beleid dat 'ons' de crisis heeft uit geloodst. Meneer Rutte de burgers kunnen niet meer wachten op zoete koekjes van een kabinet wat niet snapt dat mensen hun zorg, hypotheek of wat dan ook niet meer kan betalen en daarom oproept tot het eindelijk uitbetalen van het PGB, of die werkloze eerst WW aanvraagt om naast zijn/haar baan ook niet het huis te verliezen.

Nee, het is nu echt tijd voor een kabinet wat meer feeling heeft met de inwoners, en dan wel alle inwoners waar zij ook vandaan komen. Want als ik nu toch bezig ben, u draagt ook niet bij aan een oplossing voor al die galspuwende mensen die in navolging van meneer Wilders 'eigen volk eerst' sentiment mensen op de vlucht voor dood en ellende de dood in wensen.

Mijn Nederland:

Er is veel te doen in Nederland, bouwen doe je samen met iedereen die zijn handen uit kan steken, hand in hand met elkaar, wie of wat je ook bent!

Basisinkomen 2.0

Over de werkelijke kosten van de sociale zekerheid lopen de meningen nogal uiteen, waar de een uitgaat van grofweg 70 miljard, zijn er ook cijfers van bijna 170 miljard. Dan zijn er nog de kosten die komen met alle regelingen die we in Nederland kennen, van hypotheekrenteaftrek tot aan kinderbijslag. Het geheel is een ingewikkeld systeem, en waar de een veel 'rechten' heeft, heeft de ander met gelijksoortige problemen deze niet. Juist daarom ben ik geen tegenstander van het basisinkomen, misschien wel omdat ik een van die mensen zonder rechten ben.

Het basisinkomen, van grofweg 1.200 euro per maand zou ongeveer 200 miljard kosten, stel we houden het op 1.000 en blijven bij die 200 miljard om daarmee de ruimte te scheppen voor een aanvulling van 500 euro per maand voor mensen die echt niet kunnen werken door bijvoorbeeld een handicap of chronische ziekte.

Wat is het idee?

Mijn idee is eigenlijk heel simpel, iedereen krijgt een basisinkomen van 1000 euro per maand, dit kan zijn doordat je het direct krijgt of bij de inkomens boven de 50.000 euro door een belastingkorting. In combinatie met een vlaktaks van 40% boven de 12.000 euro en een aanvullende uitkering van 500 euro voor mensen die echt niet kunnen werken. Zo krijg je een overzichtelijk systeem, waarbij minder fraude mogelijk is en waardoor er niet meer zoveel bureaucratische rompslomp hoeft te zijn bij de uitvoering. Immers, UWV en gemeenten hoeven mensen uitsluitend nog te veel helpen naar werk, en niet meer tot in den treure te controleren of men niet stiekem thuis woont, samenwoont, stiekem spaargeld heeft of wat dan ook.

Alle regelingen rondom aanvullende bijstand, toeslagen, aftrek zus en zo, verdwijnen omdat je je vanaf je 18e een basisinkomen ontvangt. Ben je student dan kan je er je studie deels mee betalen (en zonder schulden de maatschappij instappen), ben je mantelzorger kan je minder werken of je geheel aan de zorg wijden, ben je gehandicapt kan je naar vermogen werken, enzovoorts. Dit idee past bij een zelfredzame maatschappij, waar je de zorg voor mensen om je heen draagt en bovendien niet afhankelijk bent van een partner. Want ook alleenstaande ouders kunnen kiezen om parttime te werken en het basisinkomen aan te vullen.

De WW, ZW en WIA worden dan aangevuld v.a. 1.000 euro per maand, tot een maximum van 2.000 euro per maand, wat de premie drukt, mensen stimuleert om snel een baan te zoeken en bovendien bij langdurige werkloosheid ook voorkomt dat mensen na de WW termijn hun spaargeld op moeten eten voor zij naar de WWB doorschuiven, met alle sociale gevolgen van dien. Daarbij zou er bij een vlaktaks ook, voor het groeiende aantal zzp'ers, toegang zijn tot een minimale inkomstenbron als de opdrachten door ziekte of welke reden dan ook, tijdelijk teruglopen.

Hoe te betalen

Zoals gezegd, de veelheid en vooral complexiteit van regelingen en de daarbij horende aanpak van fraude kosten veel geld, dan nog de maatschappelijke (politie, schuld hulpverlening, ggz, etc)  kosten die er zijn door armoede en mensen die geen uitkering hebben. Ik schat, ja ik geef het toe, dat deze in totaal ver boven de 200 miljard uitkomen als je de kosten van de sociale zekerheid erbij optelt. Vooral ook de kostbare uitvoering hiervan. Dus als je al deze kosten meerekent, wat ik de meeste tegenstanders nog niet heb zien doen, kom je toch op een ander financieel plaatje uit.

Door de vlaktaks van 40% boven de 12.000 euro in te voeren, met een vermogensbelasting van 2,5% boven de 100.000 euro worden mensen met hoge inkomens zwaarder belast, sparen gestimuleerd en dus ontstaat er meer ruimte om bijvoorbeeld te gaan ondernemen, immers heb je een vermogen van boven de 100.000 euro, dan is het interessant om te gaan ondernemen, in plaats van belasting over het vermogen te gaan betalen. Zet dat in relatie tot de mogelijkheid dat het stimuleren van eigen woningbezit (eigen huis in lagere box) waarmee mensen ook aan hun pensioen kunnen bouwen, door te investeren in het eigen huis, wordt sparen en nadenken over de toekomst beloond.

Utopia?

Van links tot rechts zijn er mensen die het basisinkomen als onhaalbaar en de duur beschouwen, toch sluit het goed aan bij de technische en maatschappelijke ontwikkelingen van onze tijd, er moet meer voor elkaar worden gezorgd, een dag heeft nog steeds 24 uur en een week nog steeds 7 dagen. Werk je fulltime is mantelzorg leveren haast ondoenlijk, werk je parttime dan is dat een stuk makkelijker. Bovendien kan juist door het basisinkomen en dus de ruimte om mantelzorg te verlenen iets worden gedaan aan de hoge zorgkosten. Zo kan je bijvoorbeeld 'je oude moeder' in huis nemen zonder 'partnerboete' (inhouden van een uitkering i.v.m. aanwezige inkomens in huis).

Dan zijn er de technologische ontwikkelingen als robotisering, verdere automatisering, etc. die maken dat er minder werk beschikbaar komt. Al die mensen moeten ergens van leven, en waarom kunnen we werk niet wat 'eerlijker' verdelen? Want ja, het basisinkomen kost 350.000 banen, maar robotisering kost mogelijk zelfs een miljoen banen, en dat getal is toch echt hoger! Dus tel dit geheel eens bij elkaar op, inspelen op de tijd van nu en op termijn voor iedereen een eerlijke kans behouden of een steeds verder uitdijende armoede? Kiezen we voor kansen, een participatiesamenleving en besparen op kostbare zaken als zorg, dure systemen en beleid dat tot achter de voordeur rijkt. Of kiezen we voor het oude, wat zoals we ook kunnen lezen binnen niet al te lange tijd onhoudbaar wordt?

Voor de cijferfanaten

• Basisinkomen van 1.000 euro per maand bij inkomen tot 50.000 euro
• Belastingkortng van 12.000 voor iedereen met inkomen boven de 50.000 euro
• Vlaktaks van 40% v.a. 12.00 euro,
• 500 euro p/m extra toelage voor mensen die echt niet kunnen werken en 80-100% arbeidsongeschikt zijn (zelfstandig wonend).
• Vermogen boven de 100.000 belasten met 2,5%,

Kosten van het basisinkomen c.a. 200 miljard p/j

Besparingen

• Sociale zekerheid (uitkeringen)
• Uitvoering sociale zekerheid  (keuringen, regelingen, fraude aanpak, praktische uitvoering)
• Toeslagen
• HRA
• Zorgkosten (meer mantelzorg)
• Studie leningen, beurzen,
• Kinderbijslag
• AOW
• 12.000 euro per jaar voor elke WIA, ZW, WW uitkering.
• Lagere premies voor WW, ZW en WIA omdat deze tot max. 2.000 euro p/m worden beperkt.

Het is zo al met al een lang epistel geworden, maar door de combinatie van aanpak wel een kans om het basisinkomen in te voeren om een maatschappij met gelijkere kansen te bieden. Want het systeem wat we nu hebben sluit veel mensen buiten en dat verspilde talent heb ik nog niet eens meegerekend!

Egocentrische botheid

Ik kan me er enorm aan storen, mensen die op social media en andere media de ander de dood toewensen. Op dit moment zijn het de mensen uit de 'Wilders hoek' die mij enorm storen. Je hebt krijgt een hele lijst als je op Facebook 'Eigen volk eerst' intypt en dat baart mij toch enorme zorgen. Want als mensen met naam en toenaam zeggen dat je bootvluchtelingen beter een blok beton om hun nek kan binden dan een zwemvest aanbieden, vraag ik me oprecht af waar het naartoe gaat in Nederland.

Met twee maten meten

Er wordt vaak geroepen dat mensen die geen Nederlands spreken ook geen recht op een uitkering mogen hebben, en inmiddels kunnen gemeenten mensen Bijstand weigeren als een inwoner dus de Nederlandse taal niet beheerst. De reden hiervoor is dat mensen daardoor geen baan kunnen vinden, mijn pleit zou zijn om mensen met zwaar discriminerende en doodwensen op sociale media ook geen uitkering meer krijgen. Want deze mensen komen ook niet meer aan de bak, iemand die zulke uitspraken doet past toch niet bij een bedrijf en maakt daarmee zijn/haar kansen op de arbeidsmarkt minimaal.

Men kan een grote mond hebben, de ander van alles toewensen en het mag gewoon allemaal, hoe ver het ook gaat en er is er eentje die hier het voortouw in neemt. Afgelopen donderdag had Tanja Jess het aan de stok met Wilders kornuiten, want zij had zich uitgesproken tegen dit soort uitspraken en ik zeg, 'go for it Tanja!' Het wordt hoogtijd dat we ons land weer in eigen hand nemen, wie je ook bent en waar je ook vandaan komt, als je bij wilt dragen dan ben je welkom. Dat moet het motto toch zijn, kom je als vluchteling en heb je onderdak nodig, dan kunnen we die mensen toch niet aan de poort laten staan of laten verdrinken op de Middellandse Zee?

Om je te schamen

Mensen lijken de schaamte voorbij, en terwijl we nog maar 70 jaar geleden hebben gezien wat de effecten zijn van een haat als deze, spuit men het gewoon op social media alsof het recht om je te uiten belangrijker is dan het recht om te leven. En ja, natuurlijk heb je het recht op vrijheid van meningsuiting, maar met dit recht komt ook de plicht om de ander in ere te laten. Want mensen hebben het recht op een leven, een veilig leven en als je huis en haard achter moet laten om je leven te redden dan is een beetje respect voor deze mensen toch niet teveel gevraagd. Zeker op een dag als deze als ISIS 230 mensen heeft ontvoerd en er nog dagelijks verhalen van Yezidi vrouwen en meisjes doorsijpelen over de gruwelijkheden die zij ondergingen in gevangenschap bij ISIS? 

Economische vluchtelingen, ja die zijn er ook en je zal het mij nooit horen ontkennen, maar voordat we iedereen over een kam scheren er wordt geselecteerd bij asielprocedures en mensen die alleen voor de 'gouden bergen' komen worden over het algemeen teruggestuurd. Kunnen ze niet terug, dan is daar vaak meer reden dan alleen een economische reden om deze kant op te komen, dus laten we mensen respecteren en accepteren dat vluchtelingenkampen overvol zitten. Want we kunnen toch niet toekijken hoe een hele generatie opgroeit in vluchtelingenkampen zonder scholing en in kansloze situaties omdat ze niet naar huis kunnen en amper te eten hebben?

Hand in eigen boezem

Voor al die Wilders-fans heb ik een boodschap, zwijg en als je mensen niet aan deze kant van de Middellandse Zee wilt hebben, doneer dan geld aan het Rode Kruis en andere partijen die deze mensen proberen te helpen. Zorg dat er geld naar de vluchtelingenkampen gaat en dat mensen enige perspectieven hebben. Want wie weet kom je zelf ooit in de situatie dat je op de vlucht moet en zijn jullie al alle hulp vergeten die wij als Nederland tijdens de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog hebben gekregen? 

Ik hoop dat er mensen als Tanja Jess blijven, want het is goed dat er aandacht wordt gevraagd voor een leefbaar sociaal klimaat. En dan vooral een sociaal klimaat waar elk mens telt en we mensen niet de dood in wensen omdat ze huis en haard moesten verlaten. Bovendien hoop ik dat deze regering zijn verantwoordelijkheid neemt en meer noodhulp stuurt, want we kunnen niet wegkijken als er zoveel mensen verdrinken omdat ze op de vlucht zijn?

Obama gaat groen

De Amerikaanse president Obama wil nog een mooie slag slaan in het laatste jaar van zijn regeerperiode, hij kondigde zeer ambitieuze plannen aan als het gaat om het klimaatbeleid van Amerika. Niet dat het geen tijd werd, wel dat het bij veel staten tot veel opstand leidt. Want er zijn veel staten die afhankelijk zijn van ‘oude energie,’ als het gaat om werkgelegenheid, inkomen en alle andere partijen die gelieerd zijn aan deze ‘oude energie.’

De kritieken zijn stevig, de lovende woorden misschien nog wel steviger. Want het is toch een ding, de op 1 na grootste milieuvervuiler van de wereld kiest voor een andere koers, nou ja de leider van de op 1 na grootste vervuiler. In zijn plannen mogen staten zelf kiezen voor welke vorm van schone energie ze kiezen, er is ruimte om te ontwikkelen op basis van de natuurlijke bronnen, zo kan een staat als Utah kiezen voor water (stuwmeren) en zonneenergie (woestijnen) en een andere als Illinois voor wind energie omdat Chicago niet voor niets ‘the windy city’ wordt genoemd.

Land van de onbegrensde mogelijkheden

Zo heeft elke staat ruimte om de meest passende vorm van energie te kiezen, iets wat prima past bij een land als Amerika, het land van onbegrensde mogelijkheden. Hoewel de mogelijkheden wel erg zijn gefundeerd op ‘wie er het meeste aan verdient’ en dat is met deze nieuwe energie nog niet zo duidelijk. Tenminste, niet voor de oude ‘baronnen’ als het gaat om de kolenmijnen en zo.

Maar daar blijken de mogelijkheden toch wel enorm begrensd aan wie wat verdient aan wat, de republikeinen zijn dan ook fel tegen deze plannen. Zij kiezen voor hun achterban, de traditionele verdieners en dus de ‘baronnen’ van weleer die hun inkomsten niet willen zien dalen. Want dat zou uiteraard ook de partijkas schaden. Ja, zo simpel werkt het natuurlijk in een land waar ‘de markt de baas is.’

Een nieuwe wind

Toch horen we deze oude garde van baronnen nooit over de toekomst, hoe zij denken het leven voor ‘hun mensen’ ook in de toekomst aangenaam te houden. Want het leven van een gemiddelde kompel is toch korter dan van iedereen die geniet van de verwarde huizen met behulp van de kolencentrale die zij voorzien van kolen. Want gezond werk is het niet en dat is dan misschien wel een van de grootste voordelen van deze ‘groene golf.’ Het gaat weer om de mensen in Amerika, de burger die hard werkt en die een gezond leven verdient.

Als die staten hun geld nu eens steken in het omscholen van mensen naar deze nieuwe banen in de nieuwe energiesectoren, in plaats van rechtszaken tegen de federale overheid te beginnen. Zouden die staten bij kunnen dragen aan een schonere wereld, een gezonder leven voor hun inwoners en werkenden, minder armoede omdat mensen arbeidsongeschikt raken door het ongezonde werk in de mijnen. En daarmee hele generaties nieuwe perspectieven te bieden, ja dan zou er toch iets moois voort kunnen vloeien. Zo iets moois, daar profiteren zelfs de baronnen van, want zij hebben de kans om hun bedrijven om te vormen naar nieuwe schone vormen van energiewinning. En zo kan toch iedereen economisch rendement uit het klimaat halen?

Dus meneer Rutte, wanneer komt u met ambitieuze plannen?

NUGgers, waarom luistert niemand?

De laatste jaren heb ik zo vaak gewaarschuwd voor het nieuws dat gisteren ineens de huiskamers binnenkwam. De 100.000 jongeren die buiten beeld van gemeenten vallen, jongeren zonder werk, inkomen en met het risico dat ze op straat komen staan door problemen en of het missen van scholing. De inspectie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid deed net alsof dit schrikbarend nieuws was, terwijl Klijnsma al jaren geen antwoord wil geven op dit probleem omdat het ‘niet bestond’ zoals ze mij eens vertelde toen ik ernaar vroeg.

In diverse van mijn onderzoeken en papers schreef ik al over mensen die buiten beeld vallen, mensen met een beperking of andere problemen die buiten de Wajong vielen en in de nieuwe Participatiewet geen kans meer krijgen. Dit zijn de zogenoemde NUGgers (Niet Uiterkerings Gerechtigden), mensen die bij de gemeente aan de balie komen en medewerkers niet weten wat ze ermee moeten. Er zijn zelfs enorm veel mensen die niet eens weten wat NUGgers zijn, laat staan of ze nog ergens rechten op hebben.

Rol gemeenten

Veel gemeenten hebben in de uitwerking van de Participatiewet wel enige ruimte voor NUGgers, maar die ruimte betekent niet dat er ook financiële ruimte is om deze groep te ondersteunen. Waarom die er niet is, eigenlijk heel simpel, er is namelijk geen geld voor de grote kortingen op budgetten en bovendien kost het helpen van deze groep alleen maar geld. Want zij hebben geen uitkering en helpen levert simpelweg geen besparing op het aantal uitkeringen op.

Als NUGger met een beperking kan je bijvoorbeeld proberen om voorzieningen aan te vragen om te kunnen werken. Bij veel gemeenten is dit volgens de verordening in de Participatiewet wel mogelijk, maar in de praktijk blijken er erg lage plafonds te zijn als het gaat om de budgetten en daarmee valt een voorziening meestal al snel af. Kortom, je hebt geen inkomen en geen geld om voorzieningen aan te schaffen, dus blijf je buiten beeld van de gemeente.

Voor jongeren zonder opleiding met veelal sociale problemen of mentale problemen is er ook een plafond aan de hulp, of de voorwaarden om het eerst maar zelf uit te zoeken. Het gevolg is dat deze jongeren steeds verder in het moeras zakken en uiteindelijk ook niet meer teruggaan naar de gemeente omdat zij geen hulp verwachten. Dit is het pijnlijke gevolg van de strenge regelingen van de gemeente, vooral als jongeren nog thuis wonen, want dan hebben zij automatisch al geen recht op een uitkering uit de Participatiewet vanwege de kostendelersnorm.

Onderzoek is nodig

Ik plet er al jaren voor, er is onderzoek nodig naar de NUGgers, hoeveel het er zijn, welke hulp nodig is en vooral hoe deze groep geholpen kan worden. Ik heb zelf wel wat indicaties opgedaan in de onderzoeken die ik heb gelezen, want er zijn bijvoorbeeld circa 2,4 miljoen mensen met een arbeidshandicap in de arbeidsmatige leeftijd van 20 tot 64 jaar, waarvan er circa 1,3 miljoen mensen een uitkering hebben. De rest, van 1.1 miljoen heeft geen uitkering en er zal zeker een deel van werken. Maar gezien de gemiddelde arbeidsparticipatie van circa 30 tot 40% van de arbeidsgehandicapten, zal zeker ruim een half miljoen van deze mensen niet werken en onder de NUGgers vallen.

Dan hebben we het alleen nog maar over de arbeidsgehandicapten, want er zijn nog de chronisch zieken en mensen met sociale problemen die buiten de regelingen vallen. Vanuit de verschillende cijfers die ik in de afgelopen jaren heb gezien kom ik zeker tot een miljoen mensen in zijn totaliteit.

Deze cijfers zijn schrikbarend, volgens het ministerie kunnen ze niet, maar als de groep jongeren al zo groot is, hoe zit het dan met alle leeftijdsgroepen. Ineens blijken mijn cijfers niet meer zo ver gezocht zoals de cijfers van hun eigen onderzoek laten zien. De conclusie die men moet trekken is dat er meer onderzoek nodig is en daarom zeg ik, start er nu eens mee en zo ja dan help ik als ervaringsdeskundige graag mee!