Meneer de president weet u hoe de WW werkt?

Afgelopen vrijdag bewees Rutte dat hij definitief alle realiteit met de gemiddelde burger heeft verloren. Tijdens het VVD congres gaf hij aan dat mensen niet als eerste een uitkering aan moeten vragen bij het verlies van een baan. Laat staan deze al tevoren aan te vragen, als je weet dat je binnen een maand je baan verliest. Hij verwacht dat je het eerst zelf probeert, maar bovendien zei hij 'die uitkering komt later wel!' En daar slaat hij dus echt de plank grandioos mis.....

Als je onverhoopt je baan verliest zijn er behoorlijk wat zaken die je snel moet regelen. Zo is de termijn die je hebt om je te melden als werkloze bij het UWV: 2 werkdagen na je laatste werkdag. Daarbij moet je binnen een week een uitkering aanvragen, dus daarmee is zijn hele stelling al onzin omdat Rutte je adviseert om de wet te negeren.

De rekening betalen

In de afgelopen maanden was het regelmatig in het nieuws, burgers, gezinnen die amper nog rond kunnen komen. Dat 1/6 huishoudens in de schulden zit, en ga zo maar door. Voor de gemiddelde Nederlander met een inkomen tussen de 20.000 en 40.000 euro per jaar is het verre van makkelijk om een buffer op te bouwen. Bovendien, als je door gezamenlijk inkomen wel meer verdient, lopen ook daar de lasten al snel op. Voor deze burgers is 'elke maand de rekeningen betalen' vaak te doen, maar is er tegenslag dan lopen deze mensen al snel vast.

Waar de meeste werkenden aan denken, die met het verlies van werk worden geconfronteerd is, hoe kan ik dan mijn rekeningen betalen? Waarbij een andere baan vinden, zeker een van de eerste gedachten is, maar als de realiteit inzinkt, komt men tot de conclusie dat je alles snel moet afhandelen en dan weer kan gaan kijken naar een nieuwe baan. Bovendien is het verlies van een baan, die je misschien al meer dan 15 jaar had, van grote impact. Mensen moeten dit verwerken, zich oriënteren op hun toekomst, en misschien zelfs wel bijscholing omdat papieren niet helemaal op orde zijn, om daarna weer de weg naar een nieuwe baan in te slaan.

Solliciteren

Waar ik wel mijn grootste vraagtekens bij had is dit: Heeft Rutte wel enig idee hoe lang een sollicitatieprocedure in beslag kan nemen? Want ook al ben je wel die kanjer die al voor zijn/haar laatste werkdag je eerste procedures bent gestart, dan zijn ze zeker niet binnen een week afgerond. Dus is de hele suggestie 'eerst solliciteren dan volgt de uitkering later wel' al volledig onrealistisch en eigenlijk een oproep tot burgerlijke ongehoorzaamheid omdat je zo de wettelijke termijnen negeert.

Het lijkt er echt op dat onze huidige minister president niet weet wat er gebeurt als je je baan verliest, hij lijkt te denken dat mensen niet gelijk solliciteren omdat ze eerst een uitkering aanvragen. Met dit advies van Rutte gaan alle VVD'ers in de toekomst eerst solliciteren, komen na een maand tot de ontdekking dat rekeningen nog betaald moeten worden en vangen bot bij de aanvraag voor een WW omdat ze te laat zijn. Nou dan wacht er de Participatiewet, waar deze solliciterende VVD'ers de straat aan mogen vegen als tegenprestatie.

Met beide benen op de grond

Voor de gemiddelde burger is de WW dus de benodigde overbrugging om de rekeningen te betalen, als die WW 2 maanden op zich laat wachten worden rekeningen niet meer betaald omdat het geld op raakt. Dan beginnen de problemen, dan lopen de schulden vaak al snel op als de WW na 3 maanden naar 70% van het oude loon gaat. Nee, zo makkelijk is het niet voor de gemiddelde Nederlander die of of net onder modaal zit.

Het is niet voor niets dat de eerste 3 maanden in de WW cruciaal zijn, gaat iemand gelijk zoeken dan heeft men een grotere kans op het vinden van een nieuwe baan. Het is niet voor niets dat veel mensen wel een WW aanvragen voor een maand of misschien 2 omdat ze anders hun rekeningen niet meer kunnen betalen. Het is namelijk de burger die met beide benen op de grond staat en zich realiseert dat de rekeningen niet zomaar een maandje kunnen wachten!

Basisinkomen is zo gek nog niet!

Eigenlijk vond ik het altijd maar een discussie voor links, de discussie over het basisinkomen en daarmee het uitdelen van 'gratis geld.' Toch is de discussie eigenlijk helemaal niet zo links, maar zou draagbaar moeten zijn van het compleet linkse tot het compleet rechtse politieke spectrum. Vooral als je het basisinkomen vanuit verschillende perspectieven, behorende bij die politieke visies, bekijkt. Daarom vandaag eens een blik in het basisinkomen vanuit diverse politieke standpunten.

Liberaal

Vanuit het liberale denken heeft de burger een eigen verantwoordelijkheid, moet de overheid zich zo min mogelijk bemoeien achter de voordeur van zowel ondernemer als burger. Het idee is, dat als er de ruimte is om je te ontwikkelen, iedereen een gelijke kans heeft om mee te doen. Maar misschien wel het meest interessante om vanuit liberale hoek te pleiten voor een basisinkomen is dit: liberalen wensen een kleine, slagvaardige overheid met zo min mogelijk regels en regelingen. En juist daar komt het basisinkomen om de hoek kijken, en is er tevens een relatie tot de eigen verantwoordelijkheid.

Want het basisinkomen is gegarandeerd, een regeling zonder allerlei aanvullende regelingen voor verschillende doelgroepen, inkomensgroepen en zo meer. Kortom, je haalt veel schijven weg. Bovendien biedt het basisinkomen de mogelijkheid om juist die eigen verantwoordelijkheid op te pakken, dat kan zijn om zorg te verlenen aan een familielid, tot aan het (bij)scholen om aan een baan te komen. Waarmee de burger dus eigenlijk een brede individuele vrijheid krijgt, precies waar het liberalisme zo sterk aan hecht.

Socialisten

De socialisten hechten grote waarden aan een verzorgingsstaat, waar de burger een vangnet heeft en inkomens zo eerlijk mogelijk worden verdeeld. Het idee erachter is de aanpak van armoede en het wegnemen van verschillen op basis van afkomst, mogelijkheden, etc. Door de inzet op het basisinkomen wordt er vorm gegeven aan deze eerlijke kans, het zou vanuit de socialistische visie als verzorgingsstaat kunnen worden gepresenteerd en bovendien worden er geen straffen opgelegd aan mensen die 'pech' ervaren in het leven. Daarbij biedt het basisinkomen dus de basis om te functioneren in de maatschappij en daarmee ook de mogelijkheden om vrijwilligerswerk en zorg voor gezin en of (zieke) familieleden te combineren.

(Christen)democraten

Vanuit de christelijke traditie is de overheid het schild voor de zwakkeren, vanuit de democratische gedachte (het politieke midden) is de overheid er om burgers te faciliteren met een goede basis om deel te nemen aan de maatschappij. Het is dan ook niet voor niets dat bijvoorbeeld het CDA sterk inspeelt op de rol van de samenleving en de vormen van samenleven om onderling problemen op te lossen en elkaar te ondersteunen. En dat D66 zich zo sterk inzet op onderwijs, immers onderwijs is de basis om je op de arbeidsmarkt te kunnen manifesteren.

Voor beide partijen, die overigens ook de wens tot een kleinere, slagvaardige, overheid hebben is het basisinkomen zeker ook een interessant perspectief. Het zou bij kunnen dragen aan het terugbrengen van onnodig ingewikkelde en daarmee kostbare regelingen om de sociale minima te ondersteunen en daarmee de overheidsuitgaven terug te dringen. Bovendien zijn beide partijen ook voor een simpeler belastingstelsel, wat ze delen met de liberalen, en ook het basisinkomen kan daar een onderdeel in vormen. Immers, minder regelingen = minder belastingschijven en bovendien fiscale regelingen voor particulieren.

De groenen en de 'kleine' christelijke partijen

Dan gaan we even langs bij het 'groene hoekje' van Groen Links en PvdD, welke beide zeker ook iets met het socialistische denken hebben. Maar daarbij ook sterk inzetten op een duurzame samenleving, wat zeker ook samenhangt met minder regelingen en ingewikkelde systemen. Daarbij sluit het beginsel van het basisinkomen zeker ook aan. Want minder regelingen, een sociaal vangnet voor de mensen die het niet redden in een maatschappij waar werk een andere lading zal krijgen door de ontwikkelingen. Is die vast en zeker een aansluitend idee.

Dan tot slot de 'kleine' christelijke partijen, waar zij het denken van het CDA delen als het gaat om de overheid als schild voor de zwakkeren, staat bij deze partijen het 'traditionele' gezin centraal. En juist daar ligt in de huidige economie een groot probleem, want ook steeds meer vrouwen uit de SGP achterban zijn genoodzaakt om te werken en hebben daardoor minder tijd voor de door hen traditioneel uitgevoerde sociale taken als zorg voor gezin, ouderen en (zieke) familieleden. 

Voor ieder wat wils

Eigenlijk is het dus wel leuk om te constateren dat eigenlijk dus elke partij wel een reden zou moeten hebben om voor een basisinkomen te stemmen en misschien is dat dan ook wel de reden dat ik van een aanvankelijke tegenstander (met in het achterhoofd de kosten) tot een voorstander ben geworden. Want het terugbrengen van regelingen, het versimpelen van het belastingstelsel en het vervangen van al die ingewikkelde verschillende aanvragen voor sociale regelingen zouden een stuk minder kostbaar worden door het invoeren van het basisinkomen. Bovendien zou er meer geld overblijven voor gemeente om mensen die het echt niet zelf kunnen, toch naar werk te helpen! 

Voor meer informatie over het basisinkomen bekijk deze aflevering van Tegenlicht

Structureel onzichtbaar

In Nederland zijn we kampioen beleid uitbouwen, cijfers en bovendien kampioen in regelingen. Van de vele regelingen voor iedereen die onder het sociaal minimum zit, en waar juist deze doelgroep vaak veel misloopt omdat het ingewikkeld is, tot aan uit de klauwen gelopen cao's die meer als kerstboom lijken te fungeren in de huidige arbeidsmarkt. In mijn studieboeken las ik het meermaals, 'door de druk van de Tweede Kamer neemt de regeldruk toe' en daar ben ik het zeker mee eens. Maar waarom nemen juist al die regels niet een keer af, want ondanks al die regels, vallen er veel mensen tussen de regels en vangnetten door.

Zelf ben ik ook iemand die tussen alle regels door blijkt te vallen, want als visueel gehandicapte verwachten veel mensen dat ik 'wel een uitkering heb' en nee die heb ik dus niet. Ik ben geen Wajongere ondanks mijn aangeboren erfelijke oogziekte, ik heb geen WIA ondanks een arbeidsverleden en andere regelingen zijn ook niet op mijn persoon van toepassing. Dat maakt het lastig om je weg te vinden, want voor voorzieningen moet ik aankloppen bij mijn gemeente die een budgetplafond heeft voor mensen zoals ik. Waarbij ik met grote vreze vrees als ik mijn voorzieningen aan moet gaan vragen.

Daarom zelfstandige

Omdat ik tussen alle regels door val en toch een inkomen nodig heb manifesteer ik mezelf uitgebreid op de arbeidsmarkt. Zowel als zelfstandige en zo nu en dan eens in een dienstverband. De reden dat ik tussen de regels door val is in mijn geval te lastig om uit te leggen, maar toch er zijn ten minste nog 1,1 miljoen mensen met een handicap die net als ik nergens onder vallen. Want volgens de overheid zijn er 1,3 miljoen arbeidsgehandicapten, de mensen met een uitkering, en in de praktijk zijn het er 2,4 miljoen dus de vraag is waar zijn al die anderen?

Omdat mensen met een lichte beperking buiten regelingen vallen, vaak wel actief (willen) zijn op de arbeidsmarkt vinden ze hun eigen weg. Want juist deze groep die als ze niet werken vaak afhankelijk zijn van familie, partners of anderen heeft immers geen keuze behalve dan misschien de Bijstand als ze geen andere keuze meer hebben. Dat is eigenlijk te bizar voor woorden in een land waar de overheid de mond vol heeft van een participatiesamenleving. Want wat is een deze participatiesamenleving waard als je alleen meetelt als je voorkomt in de boekjes? Is een Participatiesamenleving niet juist een samenleving waar iedereen zijn plekje heeft?

Rol van de politiek

De politiek heeft een grote invloed op regelingen en beleid, daarom wordt het tijd dat de overheid niet alleen gaat kijken naar oplappen van beleid. Maar bovenal ook gaat kijken naar de cijfers die er niet zijn, of misschien beter nog; naar de opbrengst die beleid op termijn op kan leveren. En nee, dat is lang niet altijd te vangen in CBS of CPB cijfers, nee daar gaat het om een visie op de samenleving waarvan dit kabinet zo graag een participatiesamenleving wil maken. En de basis van participatie is toch echt de mogelijkheid om mee te tellen en daarvoor moet je nu nog voorkomen in de cijfers.

De politiek zal moeten kijken naar wat er minder kan, waar de regeldruk is doorgeschoten en waar beleid is uitgelopen tot overwoekerde kerstbomen. Want zoals bijvoorbeeld Hans de Boer van VNO*NCW pleit van het afschaffen van de cao's omdat deze verstikkend werken, is het misschien tijd om deze weer in te richten waarvoor ze bedoeld waren. De minimale arbeidsvoorwaarden om te kunnen werken, want bedrijven kunnen zelf echt wel aan secondaire arbeidsvoorwaarden werken. 

Basisinkomen

Daarnaast is het interessant om te kijken naar het basisinkomen, waarbij het dus niet gaat om het 'voldoen aan de regeltjes' maar het mens zijn en bijbehorende bestaan. Waarbij iedereen een gelijke kans krijgt om te participeren en het niet afhankelijk is van je mogelijkheden om 'het bos van regelingen te ontwarren' of dat je 'net niet gehandicapt' genoeg bent voor een uitkering. Nee, het gaat om de participatiesamenleving en zal waarschijnlijk nog veel geld opleveren ook, en als je je afvraagt waarom; wat denk je dat al die regelingen kosten?

Wil je hier nog wel wonen?

De VVD visie op mensenrechten, zelfs de VN is not amused! 

Ik roep het zo nu en dan in huiselijke kring, "ik ga emigreren als Wilders minister president wordt" omdat ik me als betrokken burger enorm schaam voor zijn stigmatiserende uitspraken. Maar inmiddels begin ik me meer en meer af te vragen of ik als betrokken burger nog wel in een maatschappij als deze wil leven, want mensenrechten bestaan voor dit kabinet alleen voor de welvarende mensen, niet voor de gehele democratie. Ten minste, daar begint het meer en meer op te lijken.....

We zien het meer en meer voorbijkomen, mensenrechten die zo normaal moeten lijken. Mensenrechten waar we andere landen op aanspreken als deze worden geschonden en dat terwijl meer en meer mensenrechten in Nederland minder waardevol lijken dan ze zouden moeten zijn. Of het nu gaat om de toegang tor zorg, onderwijs, arbeid en maatschappelijke activiteiten voor mensen met een beperking, de opvang van vluchtelingen en ontheemden in de bed, bad, brood discussie of dat het nu gaat om het functioneren van de arbeidsmarkt in zijn geheel. 

Wat is er mis?

Ik vraag het mezelf met regelmaat af, "wat is er toch mis met Nederland?" Waarom kan je alleen meedoen als je welvarend bent, waarom kan je alleen mee in het onderwijs als je standaard bent? En dat terwijl het (volgens mij) ooit Sander Dekker de staatssecretaris van onderwijs was die zei "we moeten af van de zesjescultuur" terwijl deze zelfde staatssecretaris leerlingen met een hoog IQ en problemen in het onderwijs door beperkingen thuis laat zitten. Buiten het feit dat het simpelweg talentverspilling is, wat dus precies past bij een zesjescultuur, is het tekenend voor de staat van de huidige regering. Want alles moet beter worden, de sociale zekerheid moet minder worden gebruikt en ga zo maar door, en mensen moeten mee kunnen doen.

De vraag die steeds meer begint te rijzen is, "welke mensen mogen nu eigenlijk meedoen?" want iedereen moest meedoen in de Participatiesamenleving. Alleen is het huidige resultaat dat vooral de mensen mee kunnen doen die gezond zijn en precies passen in de zesjescultuur, van doe maar gewoon dan doe je gek genoeg. En dat zijn dus niet de mensen met bijzondere talenten en een beperking. Dat zijn niet de mensen die hun stinkende best doen om zorg, werk en maatschappelijke activiteiten proberen te combineren omdat er meer zelf moet worden gedaan.

Eens met de SP

Ik ben geen linkse stemmer, maar ik ben het wel eens met de stelling van de SP dat door het huidige kabinet de kloof tussen arm en rijk, ziek en gezond, burger en ontheemde, groter en groter wordt. En dat terwijl juist dit kabinet, volgens Samsom en Rutte, de ideale combinatie moest vormen tussen welvarende doelstellingen en de mensen die daar buiten vallen. Het moest een kabinet van bruggen worden, maar het is een kabinet van kloven en de kloof tussen beide partijen groeit stevig mee. Want anders kom je immers niet tot heilloze compromissen, die zelfs door mensenrechtenrapporteurs als als onethisch worden bestempeld. Met als gevolg muitende gemeenten die wel bad, brood en bed aan gaan bieden aan mensen die hier ontheemd ronddwalen nadat ze ellende en honger zijn ontvlucht.

Het is tijd voor verkiezingen, mensen zijn het zat en mensen zijn moe. Van de mensen die strijden voor hun PGB terwijl staatssecretaris van Rijn zegt dat het allemaal zo goed zijn. Van mensen die willen werken en aan de kant blijven staan omdat ze 50+ of arbeidsgehandicapt zijn. Tot ouders die hun kind gewoon naar school willen laten gaan, maar passendonderwijs alleen passend is op een niveau dat niet bij hun kind past. Nee, het is een rommeltje geworden met het kabinet dat zich graag als de grootste hervormers van de eeuw ziet. Het is tijd voor een koers waar mensen weer mensen mogen zijn en verschillen echt verschillen mogen zijn. Het is tijd voor menselijkheid en vooral voor het respecteren van mensenrechten die voor iedereen gelden en niet alleen voor mensen die het goed hebben! 

Van tafel en bed

De bed, bad, brood discussie brengt veel teweeg op Twitter en zeker ook omdat het in Den Haag tot een crisis leidt. De vraag die achter veel microfoons wordt gesteld aan de politieke duiders is "zit het kabinet er nog deze zomer?" en ik vermoed persoonlijk dat ze de zomer niet gaan halen. Waarom niet, nou eigenlijk is het heel simpel, het gaat hart tegen hart en niet alleen omdat het gaat om principiële kwesties als deze. Het gaat om meer, het gaat om een kabinet wat zeker nog wel plannen heeft maar het grootste deel al heeft afgerond. En bovenal de vraag of het ene 'grote plan' wat er nog ligt wel tot een eenduidige oplossing kan komen.....

Een van de belangrijkste plannen die er nog ligt is de hervorming van het belastingstelsel en dit is wederom een element waarin PvdA en VVD enorm van standpunt verschillen. De vraag hierin is of er wel een mogelijkheid is om een brug te bouwen tussen de grote verschillen. Want als rechtgeaarde liberale denkers wil de VVD uiteraard dat het bedrijfsleven de ruimte krijgt en niet te zwaar wordt belast, dat werken loont en dus dat de belastingen naar beneden moeten. Maar de PvdA wil als recht geaarde socialisten dat het bedrijfsleven niet teveel ruimte krijgt.

Het wordt een clash

Je kan er eigenlijk zeker van zijn dat het gaat botsen en daarbij is het duidelijk dat het geduld bij D66, een belangrijke gedoger, een beetje op begint te raken. Daarbij is de bed, bad.,brood discussie ook voor een van de andere gedogers ook een belangrijke principe kwestie. Want de ChristenUnie is daarin de partij waart het Christelijke principe 'naastenliefde' en 'schild voor de zwakkeren' als taak van de overheid belangrijke elementen vormen in de politieke keuzes die zij maken. Kortom, stel er zou een oplossing komen, dan is het nog maar de vraag of de gedogers op dat moment nog wel steun willen leveren ten gevolge van de keuzes of misschien gewoon zelfs omdat ze klaar zijn met het gerommel tussen de echtelieden die reeds van tafel en bed gescheiden lijken te zijn.

De vraag is niet of de clash komt, maar wanneer deze plaats gaat vinden. Zelf schreef ik al meermaals over de ter hand genomen zagen om elkaars stoelpoten in te korten en het wankele bestand nog een duwtje in de verkeerder richting te geven. maar de vraag is natuurlijk wanneer vallen ze om, en ja ik denk zelf dat ze de zomer niet gaan halen. 

Wanneer komt de val?

Als ik iets weet van de VVD is dat ze berekenend zijn, ze denken goed na over het nu en zeker waar ze naartoe willen. Dat was voor mij altijd iets waarin ik de VVD een prettige partij vond, want ze denken echt wel na ook al ben je het niet altijd eens met hun standpunten. Toch heb ik daar op het moment wel enige vraagtekens bij, want ze weten wel waar ze heen willen, maar zien ook dat ze op rechts electoraat verliezen aan de PVV en dat maakt dat ze ineens ook sprongen maken richting het extermer-rechtste spectrum. Dat merk je in de huidige discussie, de aangezwengelde discussie over het sluiten van de Europese grenzen voor vluchtelingen en opmerkingen als Rutte maakte over de dode Jihadisten.

Waar de VVD heen wil? Ze willen zeker rechts niet kwijt en dus lijkt het erop dat ze steeds meer rechtse standpunten zullen gaan overnemen om electoraat te behouden. Wat daarvan de gevolgen zijn: "steeds grotere verwijdering van het PvdA gedachtegoed" en daarmee is het einde van dit kabinet ingezet. Het einde aan twee stromingen die zo enorm verschillen en uitsluitend samen kunnen werken als men naar elkaar toe durft te stappen. En gezien de stappen op dit moment de andere kant opgaan, de VVD altijd verder denkt dan het nu ben ik ervan overtuigd dat wij voor deze zomer een bezoekje aan de Koning kunnen verwachten waarin Rutte het ontslag van zijn kabinet aan zal gaan bieden. 

De datum, daar doe ik geen uitspraken over.......

Bed, bad en brood

Het is weer zo ver, Den Haag is in crisis en het torentje is weer het terrein van topoverleg tussen de VVD en de PvdA die mijlenver uit elkaar liggen op een thema wat binnen de beiden achterbannen een heet hangijzer is. Na de zorgwet is dit het tweede thema waar crisis volgt op de tegenstellingen tussen de partijen. Toen onvoorzien, hoewel misschien gewoon genegeerd, nu iets wat je van mijlenver aan kon zien komen.

Ik heb er al een paar keer over geschreven, het blijft sinds 18 maart rommelen tussen de twee, beiden willen hun electoraat (kiezers) terugwinnen en dat heeft als gevolg dat de zaag ter hand is genomen. Waar Samsom aan de poten van Rutte zaagt, is het Rutte die op zijn beurt de poten van de stoel van Samsom stukje bij beetje probeert in te korten. En zo gaat het over en weer, thema's die voor beide partijen tot het terugwinnen van verloren electoraat kunnen leiden kunnen wel eens tot niet te repareren barsten gaan leiden en die gaan onvermijdelijk scheuren.

Toch niet vallen over bed, brood en bad?

Gisteravond twitterde iemand dat dit kabinet toch niet over een thema als dit kon vallen. Deze opmerking kan voor velen misschien als 'niet meelevend' worden beschouwd maar eigenlijk is het wel terecht. Het is een thema waar zeker aandacht voor nodig is omdat het een schrijnend probleem is voor de mensen die het betreft. Want je zal maar geen papieren hebben, illegaal zijn en niet terug kunnen naar je land omdat je weet dat je daar niet lang te leven hebt. Nee, dat gunnen we toch niemand zeker niet in de periode in aanloop naar 4 mei waar we denken over de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog en de slachtoffers van toen. 

Maar toch, het is een item wat wel duidelijk de verschillen tussen Rutte en Samsom bevestigd, de geslagen brug lijkt toch niet zo stevig meer te zijn als deze trots werd gepresenteerd. En zeker in combinatie met het verlies in de Eerste Kamer, het steeds breder moeten zoeken naar coalities maakt het een wankel geheel. En dan hebben we het nog niet eens over de debacles als Asscher die roept dat ING zijn uitzendkrachten schandalig behandeld, terwijl de Rijksoverheid precies het zelfde doet. Nee, dat maakt dat het vertrouwen bij kiezers niet bepaald kan worden teruggewonnen.

Hete hangijzers

Juist deze vele kleine opstapelingen maken dat hete hangijzers ineens ook zaken kunnen zijn die voor velen misschien als kleinigheden zouden gelden. Het kabinet is er nog niet uit en dat maakt het toch een groot issue in plaats van de kleinigheid die het misschien zou moeten zijn. Niet omdat deze mensen niet belangrijk zijn, maar omdat het iets is wat onze welvarende maatschappij toch gewoon op zou moeten kunnen lossen op een manier dat iedereen in ere blijft en het recht op een veilig heenkomen? 

De Haagse stolp

Er lijkt weer eens een groot verschil te zijn tussen de Haagse werkelijkheid en die van de mensen die de beleidsvoering ervaren of uitvoeren. Waar het in de media vooral over de banken gaat speelt er op de achtergrond de strijd om de arbeidsmarkt, en wel de achterkant van de arbeidsmarkt. De plaats waar langdurig werklozen, na een lange WW periode in de Bijstand vallen, waar mensen die na een WW periode geen recht op Bijstand hebben of mensen gewoon überhaupt geen recht op Bijstand hebben.

De verwachte werkloosheid voor 2015

De strijd aan die achterkant van de arbeidsmarkt is heftig, van werkgevers die banen moeten realiseren en daar eigenlijk niet het nut van zien. Van mensen die na een lange periode van werkloosheid een baan accepteren op een lager niveau en de werkgever daar de vruchten van plukt. Tot aan de arbeidsmigranten die de baantjes nemen die eigenlijk niemand wil en daarmee ook weer bijdragen aan de verdringing. Het is druk daar achteraan in de rij, mensen moeten zich inzetten om te werken maar de teleurstellingen blijken toch te groot, de desillusie misschien nog wel groter….

Participatiewet

De Participatiewet biedt gemeenten brede kaders om vorm te geven aan de instroom van mensen met een beperking of andere vorm van achterstand op de arbeidsmarkt uit de Bijstand. Maar de vraag is of deze beleidsvrijheid misschien niet een beetje te ver gaat, van re-integratie die vooral gericht is op productie draaien in de gemeente Apeldoorn tot aan gemeenten die alleen de best plaatsbaren uit de bakken pikken om goede sier te maken en budgetten veilig te stellen. Ja, het is dringen aan de achterkant. Laat staan dat je tot die groep hoort die ergens tussen de 500.000 en misschien wel bijna 1,5 miljoen mensen bevat die met een beperking thuis zitten en geen uitkering ontvangen, klop dan maar eens aan bij je gemeente…

Werkloosheid

De werkloosheid is groot, daar ben ik het met de minister en staatssecretaris eens. Toch is er iets fundamenteels mis als het gaat om de huidige wetgeving die kansen moest bieden. Want gemeenten krijgen kleinere budgetten en zetten die het liefste in voor mensen die ze het snelste aan het werk denken te kunnen helpen, ongeacht of dit nu tot verdringing leidt. Vooral omdat gemeenten denken dat die mensen dan vanzelf wel weer naar een hogere functie doorstromen.

Daar zit echter een groot verschil tussen de Haagse stolp en de realiteit van de arbeidsmarkt. Want het is echt moeilijk om, ondanks je hoge opleiding, vanuit een laaggeschoolde baan door te stromen naar een hogere functie. Daarin is Nederland toch echt het land waar een dubbeltje een dubbeltje blijft en een kwartje een kwartje. Want van een kwartje een dubbeltje worden is nog steeds makkelijker dan van een dubbeltje een kwartje worden en het huidige beleid draagt daar niets aan bij.

Grotere koek?

De koek moet groter, maar het probleem is dat er dan
ook meer kruimels naast vallen en dus meer mensen
buiten de boot!

Rutte zegt keer op keer dat de koek groter moet worden, maar de vraag is of deze koek nog wel echt gaat groeien. En bovendien, wie heeft er profijt van die groei als die er wel zou komen. Het zijn niet de talenten die tussen wal en schip zijn gevallen door de crisis en dat is  verspilling en tevens een hap uit de koek van Rutte. Het zijn niet de mensen aan de onderkant van de arbeidsmarkt die moeten knokken om een plaatsje op de arbeidsmarkt en straks misschien wel 3 banen nodig hebben om rond te komen. Nee, het zijn de mensen aan de top die hun salaris verhogen en tegelijkertijd het lef hebben om uitzendkrachten de deur te wijzen om de nieuwe Ontslagwet die hen geld gaat kosten!